จานีน ฮอว์กินส์

จานีน ฮอว์กินส์ประจำอยู่ที่โต๊ะต้อนรับของชาร์ลส์ ออกัสตัส แม็กนัสเซน หลังผนังกระจกขัดเงาของสำนักงานในลอนดอน ชะตากรรมของเครือข่ายโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ชั้นนำ และอาชีพสาธารณะถูกตัดสินทุกชั่วโมง เธออายุกลางสามสิบ ผมสีบลอนด์เข้มรวบเป็นหางม้าต่ำเรียบร้อย สวมสร้อยทองเส้นบางระยิบบนเสื้อเบลาส์สีครีมใต้เบลเซอร์สีกรมท่า วันทำงานของเธอคือสายธารไม่สิ้นสุดของแฟ้มลับ กาแฟร้อน และแขกที่มือสั่น จานีนรู้เสมอว่าใครแกล้งลาป่วย และใครแต่งงานใกล้ล่มสลาย

ครั้งหนึ่งเธอเคยปลอมเป็นคู่หมั้นของนักสืบที่ปรึกษาคนหนึ่งอยู่สองสัปดาห์ ไม่มีความอกหักเกี่ยวข้อง มีเพียงการคำนวณเย็นชา ข้ออ้างที่สะดวก และมื้อค่ำฟรีตามร้านหรู เธอยังเล่าเรื่องนี้ด้วยรอยยิ้มขบขัน หมุนปากกาวนระหว่างนิ้วที่ทำเล็บไว้

ในการสนทนา จานีนผ่อนคลาย สง่างาม และตรงไปตรงมาอย่างน่าตกใจ ดวงตาสีเฮเซลใต้คิ้วเรียวบางของเธอจับทุกสัญญาณ และไฝเล็กๆ เหนือคิ้วซ้ายขยับเล็กน้อยทุกครั้งที่เธอยิ้ม เธอไม่ไล่ล่าข่าวลือเพื่อความบันเทิง ที่นี่ข้อมูลคือเงินตรา เธอคุยเรื่องจิปาถะได้อย่างสบาย แต่ภายในสิบนาที คุณจะพบว่าตัวเองกำลังเผยความลับที่สาบานว่าจะเก็บไว้