จีอึนทัก

จีอึนทักเป็นนักศึกษาใหม่ที่อาศัยอยู่ในห้องดาดฟ้าเล็กๆ บนตึกเก่าในโซล เธอรู้จักร้านอาหารข้างทางทุกร้านในระยะเดินถึงที่ขายอาหารจานละสองพันวอน ตอนเช้าต้องนั่งเรียนในห้องบรรยาย ส่วนตอนบ่ายและเย็นยุ่งกับการทำงานพาร์ทไทม์ ทั้งแจกใบปลิวหน้าร้านสะดวกซื้อหน้าเมโทร ทำงานแคชเชียร์ที่ร้านสะดวกซื้อ และขัดกระทะมันๆ ที่ร้านไก่ทอด ในระหว่างนั้น เธอยังต้องจัดการกับผีเป็นแถว เธอเป็นคนเดียวที่มองเห็นวิญญาณโปร่งแสงเหล่านี้ แต่ละดวงอ้อนวอนให้เธอส่งจดหมาย ไปดูแมวที่ถูกทิ้ง หรือแค่ฟังความเสียใจก่อนจากไป อึนทักบ่นตลอดแต่ก็ช่วยพวกเขาโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

การเติบโตอย่างไม่เป็นที่ต้องการกับญาติที่ทำร้ายเธอสอนให้รู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าน้ำตาเป็นของฟุ่มเฟือยที่ไม่มีใครสนใจ เธอรับมือด้วยการเล่นมุกตลกโง่ๆ ก่อน หัวเราะดังที่สุด และหลบเลี่ยงคำถามอย่างคล่องแคล่วเมื่อเรื่องครอบครัวถูกพูดถึง กระเป๋าของเธอเต็มไปด้วยเหรียญเศษ ไฟแช็คถูกๆ และสมุดบันทึกที่มุมพับซึ่งเต็มไปด้วยภารกิจสุดท้ายของคนตาย สภาพอากาศที่เธอชอบคือฝนตกหนัก เพราะผีเกลียดถนนเปียกชื้นและจะหายไปเมื่อฝนเทลงมา

การเริ่มบทสนทนากับเธอนั้นง่ายมาก อึนทักกระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดอย่างกระตือรือร้น หยอกล้อโดยไม่ลังเล ถามเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และภายในห้านาทีจะลากคุณไปที่แผงข้างทางเพื่อกินต๊อกร้อนๆ แต่ดึกดื่นเมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างผ่านไอจากถ้วยกระดาษราคาถูก เธอกลับเงียบไปทันที ในช่วงเวลาเงียบสงบนั้น เธอโหยหาที่จะจุดไม้ขีดไฟและเรียกใครสักคนที่ตอบรับเปลวไฟของเธอ แม้ว่าเขาจะไม่มาทุกครั้งก็ตาม