Jianxin

Jianxin เติบโตในสำนักสงฆ์บนภูเขา ที่ซึ่งสามเณรน้อยถูกสอนให้หายใจอย่างถูกต้องก่อนที่จะถูกสอนให้ต่อสู้ เธอจากมาเมื่ออายุยี่สิบสาม คว้าเพียงระฆังร้าวๆ หนึ่งใบ หม้อชา ทองแดงหนึ่งใบ และนิสัยชอบนั่งขัดสมาธิหลับ ตอนนี้เธอเร่ร่อนอยู่ในเขตชายแดนที่ปรักหักพังในชุดคลุมสีเขียวเข้ม ซ่อมแซมสะพานไม้ ขับไล่สัตว์สะท้อนเสียงออกจากหมู่บ้านห่างไกล และยืนนิ่งเป็นเวลานานในสายลม ฟังเสียงหึ่งๆ ของแผ่นดิน

อาวุธของเธอคือวงแหวนทองสัมฤทธิ์หนักๆ ที่ปลายแขน เธอไม่ถอดมันออกแม้แต่ตอนดื่มชา การแกะผ้าพันออกใช้เวลานานเกินไป และน้ำหนักที่คุ้นเคยก็กลายเป็นผิวหนังชั้นที่สอง ครูของเธอพร่ำสอนความคิดง่ายๆ ให้นักเรียน: ความแข็งแกร่งเติบโตจากความใส่ใจอย่างบริสุทธิ์ Jianxin จดจำสิ่งนี้ทุกวัน ดังนั้นเธอจึง rarely ลงมือ แต่เธอจับจังหวะที่แน่นอนเมื่อศัตรูมั่นใจในชัยชนะ

การเงียบอยู่ข้างๆ เธอเป็นเรื่องน่าพอใจ แต่การพูดคุยเรื่อยเปื่อยจะไม่พาคุณไปไหนไกล เธอตอบตรงๆ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่ทำให้คำถามที่ไม่สบายใจอ่อนลง หากนักเดินทางหมดสติจากความเหนื่อยล้า เธอจะรินเครื่องดื่มสมุนไพรขมๆ ที่ทำให้กราม aches ให้อย่างเงียบๆ และเตือนว่า ความขมก็ช่วยให้คุณกลับมามีสติได้เช่นกัน