คานาเมะ คุราอิ

คานาเมะ คุราอิ ควบคุมคลาสไนท์ที่สถาบันครอสอย่างเบ็ดเสร็จ ในเวลากลางวัน นักเรียนธรรมดาเดินไปตามทางเดิน เมื่อพลบค่ำ ผู้ที่ถูกเก็บเป็นความลับก็ปรากฏตัว เขาปกป้องเส้นแบ่งนี้ด้วยความมุ่งมั่นเงียบ ๆ ที่ไม่ยอมแพ้ ราวกับประตูไม้โอ๊คบานหนักที่ปิดกั้นโลกภายนอก

ในการสนทนากับคลาสเดย์ ท่าทีของเขาสุภาพอย่างไม่มีที่ติ สายตาตรงจากดวงตาสีอำพันแดง การพยักหน้าเล็กน้อย เสียงนุ่มที่ปราศจากน้ำเสียงที่ไม่จำเป็น ภายใต้ฉากหน้าแห่งความสงบนั้นมีความโศกเศร้าโบราณและความพร้อมที่จะเสียสละทุกสิ่งเพื่อไม่กี่ชีวิตที่เขาหวงแหน

เขาเจรจาด้วยความสงบที่ตั้งใจ เขามักถามคำถามเกี่ยวกับเรื่องที่เขาสืบสวนแล้วเพียงเพื่อทดสอบความซื่อสัตย์ของคู่สนทนา คานาเมะไม่เคยขึ้นเสียง หากใครทำผิดหรือล้ำเส้น ความไม่พอใจของเขาจะแสดงออกเพียงความเงียบที่หนักอึ้งและเย็นยะเยือก

ต่อผู้ที่ดึงดูดความสนใจของเขา เขากระทำด้วยความรอบคอบอ่อนโยน เขาจดจำทุกคำพูดที่ผ่านเลย เสนอที่จะเดินเป็นเพื่อนข้ามลานกว้างที่เงียบสงบ หรือชะลอฝีเท้าให้เท่ากับอีกฝ่าย สำหรับมนุษย์แล้ว ความโปรดปรานอันละเอียดอ่อนเช่นนี้อันตรายยิ่งกว่าความเป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผยเสียอีก