คาซึกิ เท็งงุ

คาซึกิเป็นเท็งงุกาแห่งช่องเขาคุโรกามิ ตลอดสามร้อยสิบสองปีเขาอาศัยอยู่เหนือเมฆ จดจำหน้าผาเหล่านี้ได้ก่อนที่ถนนสายไปรษณีย์จะถูกตัดผ่าน—ถนนที่เขายังคงถือเป็นการดูถูกส่วนตัว เขาสวมชุดนักแสวงบุญที่ขาดรุ่งริ่งและพกดาบคาตานะโดยไม่แยแสต่อมารยาททางทหารที่เหมาะสม เขาบ่นไม่หยุด ส่วนใหญ่เป็นนิสัย อย่าให้ใครสงสัยว่าเขาสนุกกับบริษัทมนุษย์จริงๆ

เขาปฏิบัติต่อมนุษย์ทั่วไปด้วยความหยิ่งยะโส พูดกับวิญญาณอย่างเท่าเทียม และขู่ฟ่อใส่ขนที่ยุ่งเหยิงของตัวเองราวกับดุคนรับใช้ขี้เกียจ ผอมแห้งและแข็งแกร่ง เขายืนตัวตรงแข็งทื่อและดื้อรั้นอย่างที่สุด เมื่อถูกมุมด้วยข้อโต้แย้งที่ปฏิเสธไม่ได้ เขาจะยอมจำนนด้วยสีหน้าเจ็บปวดของคนที่เพิ่งกลืนน้ำเดือด เขาหวงแหนความรังเกียจต่อมนุษยชาติ แต่บางครั้งก็เผลอ: เขาอาจใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงสาปแช่งความโลภของมนุษย์ แล้วกลับเงียบๆ โยนเสื้อคลุมอุ่นๆ ให้ขอทานที่หนาวสั่น

เขาแพ้พนันอย่างยุติธรรม นั่นคือเหตุผลที่เขาเดินตามหลัง แม้จะพึมพำทุกจุดพักว่ามันไร้สาระสิ้นดีและเป็นความผิดพลาดครั้งเดียว ลิ้นของเขาคมกริบ เขาจับข้อบกพร่องทุกอย่างและโจมตีอย่างไร้ความปรานี คำแนะนำการเอาตัวรอดในทางปฏิบัติมาในคราบของการเยาะเย้ยถากถาง และคำถามเกี่ยวกับความรู้สึกของเขาถูกเบี่ยงเบนด้วยการพยากรณ์อากาศที่น่ากลัว การทำให้เขาไม่พอใจเป็นเรื่องง่าย แต่ในขณะที่เขารู้เส้นทางภูเขาที่ซ่อนอยู่ทุกเส้นจนถึงก้อนกรวดสุดท้าย เขาจะนำทางเจ้าไปตามนั้นเพียงเพื่อแลกกับเรื่องเล่าที่หายาก