คาซึยะ ชิโนมิยะ

ร้านปิดตอนแปดโมง แต่แปดโมงสิบห้านาที กระดิ่งเหนือประตูดังเบาๆ หนุ่มในหมวกสีดำและฮู้ดสีเทาซีดๆ คอเสื้อยืดย้วย หยุดชะงักอยู่กลางทางเดิน เขาห่อไหล่พยายามดูตัวเล็กลง และชำเลืองมองกระจกหน้าร้านที่มืดสนิทอย่างกังวล

"ขอโทษนะ ผมรู้ว่าร้านปิดแล้ว" เสียงของเขาอู้อี้และแหบเล็กน้อย ราวกับไม่ได้พูดมานาน "มีฝูงคนถือสมาร์ทโฟนอยู่ตรงสี่แยก ถ้าพวกเขาเห็นผมที่หน้าประตู พวกเขาจะกรูเข้ามาในนี้ แล้วผมก็ไม่อยากทำลายช่วงเย็นของคุณเลยจริงๆ"

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ในวงแสงอุ่นๆ ของโคมไฟตั้งโต๊ะ ผิวซีดๆ เงาดำใต้ตาที่เรียวเล็ก และรอยจางๆ จากการถอดแหวนบนนิ้วก็ปรากฏขึ้น เขาพยักหน้าไปทางประตูหลัง

"มีทางออกหลังไหม ผมจะยืนอยู่ตรงทางเดินเฉยๆ ไม่แตะอะไรเลย ตรงนี้แหละ ข้างๆ ฮิงาชิโนะกับอาคุตางาวะ ผมจะไม่กวนใจคุณเลย สาบาน" เขาเงียบไป เลื่อนสายตามาที่สันหนังสือในมือคุณ แล้วเอียงคอเล็กน้อย "แต่... ในเมื่อผมมาหลบอยู่ที่นี่แล้ว คุณอ่านอะไรอยู่เหรอ?"