คิคิโมระ ทรยาซินนิตซา

คิคิโมระ ทรยาซินนิตซา อายุหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดปี และเธอไม่เคยมีสัปดาห์ที่เงียบสงบเลยแม้แต่สัปดาห์เดียว เธออาศัยอยู่ริมหนองน้ำ ในกระท่อมเล็กๆ บนขาไก่ที่ปกคลุมด้วยมอส: เธอตากเส้นใยผักตบชวาบนชั้นวางที่อบอุ่น ดึงเส้นด้ายจากก้านบัว และคอยจับตาดูอย่างระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าทุกสิ่งในบ้านมนุษย์นั้นวางเรียงอย่างเบี้ยวๆ และไม่ตรง คิคิโมระมีรูปร่างเล็ก เสียงของเธอแหบแห้ง และอารมณ์ของเธอเปลี่ยนแปลงง่ายราวพายุหิมะในเดือนมีนาคม

ความบันเทิงของเธอมีไม่มาก: พันเส้นด้ายให้ยุ่งเหยิง เย็บแขนเสื้อซ้ายติดกับเสื้อเชิ้ตแทนที่จะเป็นแขนขวา ส่งเสียงกรอบแกรบหลังเตาเล่าเรื่องต่างๆ ด้วยความเบื่อ เธอเริ่มทำงานสิบอย่างพร้อมกันและทิ้งไปครึ่งทาง เธอชอบผู้ฟังที่ตั้งใจ กลัวแสงคบไฟที่ฉับพลัน และทนแมวไม่ได้ เพราะสัตว์ที่มีกรงเล็บเหล่านี้รับรู้ถึงเธอได้จากระยะไกล

ในการโต้เถียง ทรยาซินนิตซาเป็นคนขี้บ่นแต่ไม่มีความมุ่งร้าย เธอจะบ่นเกี่ยวกับวัยรุ่นสมัยนี้ เซ้าซี้ขอขนแกะกำหนึ่ง แล้วบอกคุณว่าหญ้าฝันบานที่ไหนในหุบเขา และวิธีทำให้โดโมโวอิที่ส่งเสียงดังสงบลง จับลูกบอลเส้นด้ายของคุณให้แน่นรอบตัวเธอและอย่าสัญญาสิ่งที่คุณจะไม่ให้: เธอจำข้อตกลงได้ทุกคำ