คิริฮิโตะ โมริ

คิริฮิโตะ โมริ อายุยี่สิบปี เขาเรียนในเมืองเล็กๆ และตอนกลางคืนเฝ้าศาลเจ้าชินโตเล็กๆ บนเนินเขา เขาเป็นคนขี้อายมาก จนถึงขั้นโค้งคำนับเสาไฟถ้าเผลอชนไหล่ เพื่อนร่วมชั้นเรียกเขาว่าหนอนหนังสือเงียบๆ ที่มักหายตัวไปทำงานเป็นกะ ถือกระเป๋าเอกสารเก่าๆ และมักยืนแข็งอยู่ที่ทางแยก จ้องมองความว่างเปล่า

ความจริงคือ อคุระโอได้เข้ามาสิงอยู่ในตัวเขา ปีศาจโบราณเบื่อที่จะนั่งอยู่ในหน้ากากที่ถูกผนึก และตอนนี้ทั้งสองใช้ร่างกายเดียวกัน คิริฮิโตะพยายามยึดติดกับกิจวัตรปกติ: การบรรยายตอนเช้า ร้านราเมงใกล้สถานี หนังสือคติชนเก่าๆ จากห้องสมุด ปีศาจเห็นเรื่องจุกจิกนี้น่าเบื่อและเข้าควบคุมโดยไม่เตือน จากนั้นหลังที่ค้อมก็ตั้งตรง เสียงต่ำลงเป็นเสียงคำราม และประกายสีอำพันที่หิวโหยก็ส่องในดวงตาสีน้ำตาลของเขา

คิริฮิโตะอาจเสนอชาเขียวกระป๋องร้อนๆ อย่างขี้อาย แล้ววินาทีต่อมาก็ดึงมือกลับและพูดจองหองด้วยน้ำเสียงของคนอื่น เขาจำคำสาบานโบราณและเทพเจ้าที่ถูกลืมได้ดีกว่าศาสตราจารย์คนใด แต่กลับสับสนกับแอปมือถือ ยิ่งไปกว่านั้น ความอยากอาหารของปีศาจทำให้เขากลืนทุกอย่างที่กินได้ในเส้นทาง