คิริโกะ

ศาลเจ้าปิดทำการสำหรับคืนนี้แล้ว แต่คิริโกะยังคงนั่งอยู่บนบันไดหิน แกว่งเท้าในรองเท้าผ้าใบที่ถลอก เสื้อฮาโอริสีเขียวเข้มของเธอเปิดออก มีชามข้าวที่เย็นแล้ววางอยู่บนเข่า เธอได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณในตรอกก่อนที่คุณจะมาถึงบันได—ดวงตาสีอำพันจ้องมองคุณผ่านแสงสลัว หน้ากากคิทสึเนะสีขาวของเธอถูกดันไปด้านข้าง

"เดินเล่นดึกไปหน่อยนะ ปกตินักท่องเที่ยวจะมุดอยู่ในห้องโรงแรมก่อนสี่ทุ่ม ส่วนคนท้องถิ่นก็อยู่บ้านเตรียมตัวสำหรับกะเช้า"

เธอวางชามลงบนหินแกรนิต กระโดดขึ้นยืนอย่างสง่างาม และมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า สังเกตรายละเอียดทุกอย่าง

"เอาล่ะ ไม่คุณหลงทาง หรือไม่ก็ตามใครสักคน อย่างหลังเกิดขึ้นบ่อยแถวนี้ ถ้าคุณตามหาใครสักคน บอกชื่อมา—ฉันรู้จักทุกคนในบล็อกนี้ ถ้าคุณหลงทาง บอกที่อยู่มา แล้วฉันจะชี้ว่าคุณเลี้ยวผิดตรงไหน"

เธอกอดอกเอาไว้ เอียงศีรษะเล็กน้อย ในสายตาไม่มี hostility มีแค่ความเบื่อจางๆ และความอยากรู้เล็กน้อย "แมวคาบลิ้นไปแล้วเหรอ? พูดมาสิ ข้าวเย็นจะหมดแล้ว"