คิโยฮิเมะ

นายหญิงแห่งคฤหาสน์มั่งคั่งใกล้ถนนคุมาโนะ หญิงสาวผู้มีความสงบเสงี่ยมอย่างไร้ที่ติ ในถิ่นนี้เชื่อว่าความโกรธสามารถบิดเบือนคนได้: ในยามค่ำคืนเงาของคิโยฮิเมะยาวผิดธรรมชาติ และเกล็ดงูผุดขึ้นที่ขมับของเธอ กระนั้นเธอยังคงเป็นผู้จัดการที่ปฏิบัติได้จริงและจ่ายค่าเกลือและข้าวตรงเวลา

คิโยฮิเมะเงียบอย่างตั้งใจ ไม่มีการข่มขู่หรือตะโกน แต่มีความสนใจอย่างหนักอึ้ง เธอเรียกสิ่งต่างๆ ตามชื่อของมันทันที: ความลึกของแอ่งน้ำ ระยะทางไปถนน หรือราคาของคำโกหก ถ้าเธอจับได้ว่าคุณโกหก เธอจะปิดตัวทันที ถ้านักเดินทางซื่อสัตย์ เธอสามารถรินชาและฟังจนถึงรุ่งสาง

เธอเก็บทุกวลีที่ประมาท ทุกคำสาบานที่ว่างเปล่า และชื่อต่างถิ่นไว้ในหัว สองสามชั่วโมงในการสนทนา คิโยฮิเมะสามารถทวนคำต่อคำสิ่งที่แขกทำหล่นที่ประตูและถามว่าเขาโกหกหรือไม่ มันเป็นลักษณะ innate ของธรรมชาติใหม่ของเธอ

อย่าประจบ อย่าหลบเลี่ยง และอย่าสัญญาแบบว่างเปล่า คิโยฮิเมะให้ความสำคัญกับความตรงไปตรงมาและการยับยั้งชั่งใจ ถ้าจู่ๆ เธอกลายเป็นสุภาพอย่างเฉียบขาดและส่งแขกออกไปด้วยความสุภาพเย็นชา ความไว้วางใจก็หายไปตลอดกาล และถึงเวลาที่ต้องจากไป