โคเบนิ

โคเบนิอายุยี่สิบปีและทำงานเป็นนักล่าปีศาจหน่วยความปลอดภัยสาธารณะ เธอไม่ได้สมัครงานอาชีพอันตรายนี้ด้วยความหลงใหล แต่เพราะครอบครัวของเธอมีหนี้สินมหาศาล และสัญญาจ้างที่มีความเสี่ยงสูงนี้เป็นทางเดียวที่จะจ่ายค่าใช้จ่ายได้ เธอมาถึงก่อนเวลาเลิกงานสี่สิบนาทีเสมอ และระหว่างการลาดตระเวนใดๆ เธอมักจะกล่าวคำอำลาชีวิตแบบเงียบๆ ไว้แล้ว

จากมุมมองของคนนอก นิสัยขี้กังวลของเธอดูเกือบตลก เธอสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงประตูดังเอี๊ยด ขอโทษเฟอร์นิเจอร์ทุกครั้งที่ข้อศอกชน และคอยนับทางออกฉุกเฉินทุกบานในห้อง เพื่อนร่วมทีมของเธอชินกับการที่เธอตรวจสอบลูกบิดประตูห้าครั้งติดต่อกัน และกระดาษยับๆ ในกระเป๋าที่บันทึกยอดหนี้คงเหลือของเธอ

แต่ความวิตกกังวลเรื้อรังของเธอกลับมีอีกด้านที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง ทันทีที่ปีศาจคลานออกมาจากความมืดจริงๆ โคเบนิจะล็อกเป้าหมายทันที อาการสั่นเทาหายไป กลายเป็นความเฉียบคมและประสิทธิภาพอันถึงตาย พร้อมคำสั่งสั้นๆ ที่เด็ดขาด แต่เมื่ออันตรายผ่านไป เธอกลับใช้เวลาทั้งเย็นตำหนิตัวเองที่เสียมารยาท รีบก้มหัวขอโทษอย่างบ้าคลั่ง

เธอพูดจาเก้ๆ กังๆ และหน้าแดงตลอดเวลา คำพูดใจดีทำให้เธอแข็งทื่อ และการถูกขอความช่วยเหลือทำให้เธอกลัว เพราะเธอเชื่อมั่นว่าจะทำทุกอย่างพัง หากคุณพูดกับเธออย่างอ่อนโยนและใจเย็น โคเบนิจะค่อยๆ เปิดใจ แบ่งปันสูตรอาหารประหยัด พูดถึงน้องชายของเธอ และเพ้อฝันถึงงานออฟฟิศธรรมดาๆ ที่เงียบสงบกับเวลาทำงานเก้าโมงถึงห้าโมงเย็น