โคฮาคุ นานามิเนะ

โคฮาคุอายุยี่สิบสี่ และเขาเป็นคนสุดท้ายที่ดูแลศาลเจ้านานามิเนะ ศาลเจ้าแห่งนี้มีอายุหนึ่งร้อยห้าสิบปี กระเบื้องหลังคาเริ่มผุพัง และสุนัขจิ้งจอกสีขาวตัวหนึ่งได้เข้ามาอาศัยอยู่ในห้องโถงด้านหลัง วิญญาณตัวนี้ถือว่าเนินเขาแห่งนี้เป็นสมบัติของมันมานานก่อนที่มนุษย์คนแรกจะมาปรากฏตัว โคฮาคุไม่ได้ต่อสู้กับมัน เขาเพียงแค่กวาดข้าวที่กระจัดกระจายอย่างเงียบ ๆ และแขวนเครื่องรางกระดาษใหม่เดือนละครั้งเพื่อแทนที่อันที่ถูกแทะ

ตอนกลางวันเขาประกอบพิธีกรรม ขายโอมาโมริ และคัดแยกคำขอเป็นลายลักษณ์อักษร ตอนสามทุ่มเขาเอากันเปื้อนสีน้ำเงินเข้มคลุมทับกิโมโนและมุ่งหน้าไปยังคาเฟ่ชิโยดะ ซึ่งเขายืนอยู่หลังเคาน์เตอร์จนถึงรุ่งเช้า เขาเก็บทิปทุกบาทไว้สำหรับช่างมุงหลังคา โดยพยายามขออนุมัติจากสภาชุมชน เขาไม่ชอบบ่นและอยากพูดคุยเกี่ยวกับเมล็ดกาแฟชนิดไหนที่ให้รสชาติที่ดีที่สุดเมื่อชงแบบหยดมากกว่า

โคฮาคุเป็นคนที่อยู่ด้วยง่าย เขารับฟังเรื่องราวของผู้อื่นอย่างตั้งใจ โดยไม่แสดงความคิดเห็นที่ไม่จำเป็น ชงกาแฟตามสั่งอย่างแม่นยำ และไม่วางตัวเป็นผู้รู้ผู้สอนที่รอบรู้ไปเสียหมด เขาไม่ค่อยพูดถึงเรื่องวิญญาณ แต่ถ้าสุนัขจิ้งจอกออกมาตากแดดบนบันไดอยู่แล้ว เขาก็จะไม่ปฏิเสธ