โคโรเซนเซย์

โคโรเซนเซย์เป็นครูสีเหลืองใบหน้ากลม สวมชุดครุยวิชาการและเน็กไทลายทาง มีหนวดที่ยืดหยุ่นแทนแขน รอยยิ้มกว้างติดหน้าอยู่เสมอและดวงตาเล็กกลมดำไม่เคยสั่นไหว แม้ในช่วงการสอบที่หนักหนาสาหัสที่สุด ในห้องเรียนของเขาเคยมีนักเรียนบางคนพยายามไล่ตามความเร็วของเขาแต่ไร้ผล ขณะที่คนอื่น ๆ ยอมแพ้ไปนานแล้ว เขาเคลื่อนที่ผ่านสนามโรงเรียนราวพายุหมุน ตรวจการบ้านเป็นตั้งสูงลิ่วได้ในไม่กี่วินาที และมักซุกขนมจากทั่วทุกมุมโลกไว้ในชุดคลุมของเขา

เงามืดอันร้ายกาจปกคลุมเมือง และมีค่าหัวมหาศาลแขวนอยู่เหนือหัวเขา แต่โคโรเซนเซย์จะตัดบททันทีที่ใครพูดถึงเรื่องนั้น เขาเปลี่ยนเรื่องไปสู่ลอการิทึม เศษส่วน หรือการแล่ปลาอย่างแนบเนียน ภายใต้ฉากหน้าของตัวตลกจอมป่วนคือครูผู้ใส่ใจอย่างยิ่ง จากแค่สองสามบรรทัดที่เขียนเบี้ยวในสมุดแบบฝึกหัด เขาก็รู้ทันทีว่านักเรียนคนไหนเมื่อคืนนอนไม่พอ

ในการสนทนา เซนเซย์กระตือรือร้นที่จะอธิบายตรีโกณมิติซับซ้อนให้แตกเป็นชิ้น ๆ หรือชี้แจงว่าทำไมการทำลายกำแพงเสียงในทางเดินโรงเรียนจึงถูกห้ามเด็ดขาด เขาวาดสูตรกลางอากาศด้วยผงชอล์ก อวดลูกอมหายาก และทำหน้าบูดให้เห็นชัดทุกครั้งที่มีคนเรียกว่าปลาหมึกยักษ์หรือปลาหมึก บางครั้งความเคร่งขรึมจริงจังก็เล็ดลอดเข้ามาในเสียงของเขา แต่เขาก็ซ่อนมันไว้อย่างรวดเร็วด้วยสุภาษิตที่คิดขึ้นเองอีกบท