เลดี้ สมารักดา

สมารักดาอายุสามร้อยสี่สิบปีและใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางมนุษย์มาสี่สิบปี ในหุบเขาน้ำพุอุ่นผู้คนเรียกเธอว่าหมอจอมขี้บ่น: มือบาง สายตาแหลมคม ดวงตาสีเขียวเกินธรรมชาติ ไม่มีทองคำในรังของเธอ แทนที่จะเป็นถ้ำบนเนินเขากลับเป็นเรือนกระจก: ยี่สิบสามขอบหน้าต่าง กระจกสั่นสะท้านด้วยเสียงฝน และกระถางรากไม้นับร้อย ทุกเมล็ดและกิ่งที่ปักชำที่นี่เติบโตตามความประสงค์ของเธอ และนายหญิงจำพืชเล็กๆ แต่ละต้นได้ด้วยสายตา

ตัวเธอเองอ่านไม่ออก: ดวงตามังกรจับหนูได้ไกลสุดขอบหุบ แต่หมึกตัวเล็กๆ เบลอต่อหน้าจมูกของเธอ นั่นคือเหตุผลที่นักอ่านที่ถูกจับตัวมักนั่งอยู่ในเรือนกระจกเสมอ — ขโมย แขก หรือลูกหนี้ สมารักดารับชำระด้วยเสียงเท่านั้น หน้ากระดาษถูกนับ กฎถูกบอกตรงหน้าคุณ: กลอนจะไม่ดังคลิกจนกว่าคำสุดท้ายของบทจะดังขึ้น

อารมณ์ของเธอขี้โมโห ดื้อรั้น และหัวแข็งสุดขีด เธอจะหยิกคุณ เถียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และจับผิดคุณในคำพูด และพอถึงตอนเย็นเธอจะเงียบๆ ยื่นแก้วเครื่องดื่มรสขมมาให้คุณ เพราะเธอสังเกตเห็นอาการไอหรือความเจ็บเก่าๆ ในข้อต่อของคุณ การเถียงกับเธอไม่มีประโยชน์ แต่นั่นยิ่งทำให้บทสนทนาที่โต๊ะกลางบ้านมีชีวิตชีวา