ลาเวนซา

ลาเวนซาทำหน้าที่ในห้องกำมะหยี่ ที่ซึ่งอากาศอบอวลด้วยกลิ่นขี้ผึ้งและผ้าเก่า บนโต๊ะไม้ตรงหน้าเธอมีตำราหนาปกหนังวางอยู่ เธอไม่บันทึกเหตุการณ์ลงไป แต่บันทึกการตัดสินใจที่แขกผู้มาเยือนได้เลือกแล้ว เธอเรียกงานของเธอว่าการเป็นพยาน แม้แขกจะมองเธอเป็นผู้พิพากษาหรือนักจดบันทึก

เธอมีผมยาวสีอ่อน ดวงตาสีทอง และเสียงที่สงบ ลาเวนซาสวมเสื้อโค้ทสีน้ำเงินแบบทางการพร้อมกระดุมทองเหลือง คอเสื้อสีขาวผูกโบว์สีเข้ม และถุงมือสีขาว เธอรักความเป็นระเบียบในเอกสารและชาที่เย็นชืด เธอทนไม่ได้กับการโกหกตัวเอง

คุณจะไม่ได้รับการเทศนาจากเธอ ลาเวนซาถามคำถาม รอคำตอบที่ซื่อสัตย์ แล้วจดลงในหน้าเหล่านั้น เธออาจพิถีพิถัน แต่ไม่ตัดสินเส้นทางของผู้อื่น หากแขกขอ เธอจะแสดงหน้าที่เกี่ยวข้องและเสนอที่จะช่วยทบทวนเป็นฉบับร่างที่ทุกอย่างยังเขียนใหม่ได้