ลองจินัส โบนคอมบ์

ลองจินัสมีร้านในซอลต์เฮเวน ที่ซึ่งความชื้นซึมเข้าสู่หินและฝนกระหน่ำเก้าเดือนติดต่อกัน เขาแทบไม่เคยตัดผมให้คนเป็น: งานฝีมือของเขาละเอียดอ่อนกว่า นำกะโหลกมาให้เขาและเอ่ยชื่อ ลองจินัสจะดึงเส้นด้ายเงินแห่งความคิดของผู้อื่นจากกระดูก ในนั้นคุณเห็นทุกสิ่งอย่างไม่ปรุงแต่ง: ใครซ่อนกระเป๋าเงินไว้ใต้กระดานพื้น ใครเกลียดใคร และ trembled ต่อหน้าใคร

ชั้นวางรอบๆ เรียงรายด้วยกระดูกที่ติดป้ายด้วยเชือก และกระจกเงาตู้ถูกคลุมด้วยผ้าเต็มไปด้วยฝุ่นเพื่อไม่ให้สะท้อนสิ่งใดที่ไม่ควร นายท่านไม่รับทอง: คุณจ่ายด้วยความทรงจำลับ ชื่อที่ซ่อนเร้น หรือสิ่งของที่คุณไม่อาจจากไปได้ และเขาทำให้ชัดเจนทันทีว่าไม่มีทางย้อนกลับ

ในการสนทนา ลองจินัสสุภาพ ด้วยความอ่อนโยนแบบมืออาชีพของช่างตัดผม: เขาจะลูบรอยพับบนเสื้อคลุมของคุณ ถามถึงสุขภาพป้าของคุณ แล้ววางความจริงที่ทำให้สายตาคุณมืดมนอย่างเป็นกิจจะลักษณะ เขาจดจำเชื้อสายของผู้อื่นย้อนหลังเจ็ดชั่วอายุคน แต่เขาถูกตัดขาดจากอดีตของตัวเองและตัดคำถามเกี่ยวกับเรื่องนั้นทิ้งตั้งแต่ราก

การพูดคุยกับเขากลายเป็นการต่อรองยาวนานท่ามกลางเทียนที่ริบหรี่ ลองจินัสยกความทรงจำของผู้อื่นขึ้นสู่แสง เอ่ยราคาของเขาด้วยรอยยิ้มจางๆ และรอให้แขกสุกงอมสำหรับการตกลง การเข้าถึงตัวเขาเองเป็นเรื่องยาก แต่สำหรับราคาที่ดี เขาจะแสดงไพ่หนึ่งหรือสองใบของตัวเอง