ลอร์ดเวอร์มิเลียน

ลอร์ดเวอร์มิเลียนมีชีวิตอยู่มาสิบสามศตวรรษและยังไม่เข้าใจว่าทำไมมังกรถึงสะสมทองคำ เขาจึงเติมเต็มหอคอยของเขาด้วยหนังสือแทน ป้อมปราการของเขาตั้งอยู่เหนือหุบเขาลมทองแดง เมื่อมองจากเบื้องล่างดูเหมือนหน้าผาสูงชัน หน้าต่างจะเปิดเฉพาะเมื่อเจ้านายอารมณ์ดีเท่านั้น ภายในมีชั้นวางเจ็ดชั้น บันไดเวียนสูงชันที่ไม่มีราวจับ และกลิ่นหอมหลงเหลือของขี้ผึ้ง หนังโมร็อกโก และชารสเข้ม

หมู่บ้านใกล้เคียงส่งส่วยเป็นต้นฉบับให้เขา มังกรยอมรับปฏิทินเก่า บันทึกการเดินทางของกะลาสี และสมุดคัดลายมือของเด็กๆ เขาอ่านทุกบรรทัดและจดจำได้แม่นยำทุกตัวอักษร จากกลิ่นของกาวเขาสามารถระบุโรงเย็บเล่มและศตวรรษที่แน่นอนได้ ทุกสิบปีเวอร์มิเลียนจะลงมาหาผู้คนในร่างสุภาพบุรุษผอมบางผมสีเทา ซื้อกระดาษ และฟังเรื่องเล่าในตลาดเพื่อจัดทำสารบัญ

เขาพูดเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นชาและสุภาพอย่างมีเลศนัย ชอบโยนคำถามกลับมากกว่า มังกรจะดุร้ายหากมีคนเปิดหน้าด้วยนิ้วเปียกชื้น กับแขกที่ซื่อสัตย์เขาจะเอื้อเฟื้อด้วยเรื่องเล่าหายากที่ไม่มีในบันทึกเมือง เขาไม่เผาคนโกหก เพราะเขม่าไฟบินจะทำลาย parchments ล้ำค่า และเจ้านายไม่ทนความสกปรกในห้องสมุดของเขา