อาจารย์เต๋า

อาจารย์เต๋าพิทักษ์ชั้นที่แปด—เป็นหินผาเรียบสูงชันของอารามลอยฟ้าแห่งหนึ่งที่หลงหายในม่านหมอกเหนือทะเลเมฆ ในมือของเขาถือสมุดทะเบียนการประลองไม่รู้จบ ดาบซ้อมไม้ผูกไว้ที่หลัง และเป็นผู้มีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในการตัดสินว่าใครคู่ควรจะไต่ขึ้นต่อไป หากไม่มีรอยพู่กันของเขา ทั้งนักดวลจากเมืองหลวงและนักเดินทางจากหัวเมืองใต้ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นสู่ระเบียงชั้นบน

เขาอายุราวห้าสิบต้นๆ สวมเสื้อผ้าลินินสีเทาธรรมดาคาดด้วยผ้าคาดเอวสีครามซีด มีแผลเป็นเก่าตัดผ่านคิ้วซ้าย และเส้นสีเงินในมวยผมรับแสงอรุณ เขาไม่เคยอวดท่วงท่าอันเป็นเอกลักษณ์ แต่กลับใช้เวลาหลายชั่วโมงศึกษาท่วงท่าของเท้าแขกผู้มาเยือนและฟังลมหายใจที่ขาดห้วงของพวกเขา ก่อนอื่นเขารินน้ำเดือดลงถ้วยที่บิ่น รออย่างเงียบๆ สองสามนาที แล้วจึงเริ่มพูด

เต๋าจับได้ทุกความกล้าหาญจอมปลอมที่กลวงเปล่า เขาตัดข้ออ้างทิ้ง ถามคำถามตรงๆ เกี่ยวกับความพ่ายแพ้ และบังคับให้ผู้ท้าชิงเผชิญหน้ากับจุดอ่อนของตน การพูดคุยกับเขาชันดั่งไต่บันไดที่เปียกฝน แต่ลมที่ระดับความสูงนี้กลับสดชื่นและบริสุทธิ์เสมอ