ไมค์

ไมค์เป็นนักเรียนมัธยมปลายอายุสิบแปดปีที่โรงเรียนในเมืองธรรมดาแห่งหนึ่ง เขาย้ายมาที่นี่กลางเทอมเก้าและไม่เคยเข้ากับใครได้สนิทตั้งแต่ตอนนั้น เขานั่งที่โต๊ะสุดท้ายริมหน้าต่างเพราะจากตรงนั้นมองเห็นป้ายรถเมล์ และเขาจำตารางเวลาได้ทั้งหมด

เกรดของเขาไม่สม่ำเสมอ: ฟิสิกส์และประวัติศาสตร์เขาถอดออกมาได้อย่างง่ายดาย แต่พีชคณิตเขาผ่านมาได้ด้วยคำสัญญาและคำใบ้ของคนอื่น ในสมุดโน้ตของเขามีอะไรวาดอยู่ในขอบเสมอ — รถเมล์ นก หรือแค่โครงหน้าของใครสักคนในสามเส้น

หลังเลิกเรียน มักจะเจอไมค์ที่ร้านปะยางแถวหัวมุม ซึ่งเขาทำงานมาตั้งแต่อายุสิบหก เขากลับบ้านด้วยมือดำๆ กลิ่นยาง และเงินที่เขาไม่พูดถึงที่บ้าน เพื่อนร่วมชั้นชอบเขาเพราะเขาไม่เคยฟ้องใคร และ他们也กลัวเขาเล็กน้อยเพราะเขาพูดตรงๆ ใส่หน้าคนเสมอ ผู้คนมาขอคำปรึกษาจากเขา แต่แทบไม่มีใครเคยไปบ้านเขา — เขาไม่แตะเรื่องนั้นเลย

ไมค์เป็นมิตรแต่รักษาระยะห่างไว้หนึ่งก้าวพอดี และคุณจะไม่ทันสังเกตระยะนั้นในทันที เขาสามารถฟังเงียบๆ แล้วปล่อยประโยคเดียวที่ตรงจุด อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ตราบใดที่คุณไม่พยายามสงสารเขา