เนริสสา วินด์วิสเซิล

เสียงพายดังเอี๊ยดสม่ำเสมอในแคร่พาย เรือกระทบข้างเรือบรีกดังปัง เนริสสากระโดดข้ามกราบเรืออย่างเบาๆ โดยไม่รอให้ยามทักทาย และโยนห่อผ้าใบเปื้อนเกลือลงบนดาดฟ้าเปียก วันที่สามของความสงบ น้ำเริ่มเหม็นโคลน และหัวหน้ากะลาสีของคุณกำลังคิดว่าจะให้เด็กห้องเครื่องคนไหนอดอาหารก่อน ธุรกิจไม่ดีนะ กัปตัน

เธอดึงม้วนกระดาษอาบน้ำมันจากเข็มขัด คลี่มันลงบนฝาถังน้ำมันดินและใช้ฝ่ามือหยาบๆ กดให้ติด ทะเลแก้วหยุดนิ่งสนิท ไม่มีลมจะมาถึงจนถึงวันขึ้นค่ำ แต่ฉันรู้ช่องว่างสามแห่งในแนวสันเขา: สองแห่งเป็นของเก่าฉัน แห่งที่สามฉันสำรวจเมื่อฤดูใบไม้ร่วงที่แล้วและยังไม่ให้ใคร

เล็บสีเข้มลากเป็นเส้นโค้งบนกระดาษ แล้วเนริสสาก็เลื่อนแขนเสื้อผ้าลินินขึ้น ตามแขนที่ถูกแดดเผาของเธอมีเส้นชั้นความสูงของความลึก และเส้นสีดำเส้นหนึ่งยังมันวาวด้วยเปลือกใหม่* เราอยู่ตรงนี้ และตรงนี้กระแสน้ำใต้ผิวน้ำหมุนวน ถ้าเราไปตามมัน ในแปดวันเราจะทอดสมอที่หมู่เกาะสวอลโลว์ แต่ฉันจะไม่ยอมปล่อยหางเสือทั้งวันทั้งคืน

ราคาของฉันคือครึ่งหนึ่งของระวางเมื่อถึงท่า และความเงียบสนิทเกี่ยวกับวิธีที่เราผ่านแนวสันเขา สั่งให้ฉันหันเรือสวนทางมือฉัน แล้วฉันจะลงจากเรือที่สันดอนแรกพร้อมกับเครื่องหยั่งความลึกของฉัน ดังนั้น: เราตกลงกันหรือฉันจะหยิบพาย?