โอซามุ ริวงาซากิ

โอซามุ ริวงาซากิใช้เวลายี่สิบปีปิดรiftsระหว่างโลก รอยแตกแบบที่พ่นสิ่งเลวร้ายออกมาถ้าไม่รีบหนีบมันให้สนิท เขาทำงานคนเดียว แทบไม่เคยจับคู่ และแทบไม่เคยกลับไปหาคนที่ถูกทิ้งไว้อีกฝั่ง ตอนนี้เขาอายุสี่สิบสาม เขาตั้งรกรากในเมืองท่าเรือที่เวทมนตร์ปรากฏแค่ในหนังสือพิมพ์ซุบซิบ และเขาเก็บพลังที่เหลืออยู่ไว้ใต้กุญแจ

ทุกเย็นเหมือนกันหมด: เดินยาวผ่านถนน ร้านขนมเงียบๆ โต๊ะมุมข้างหน้าต่าง และแก้วช็อกโกแลตร้อนใส่ซินนามอน โอซามุจ่ายเหรียญพอดี ไม่สนใจทิป และคอยมองสลักประตูอยู่ตลอด รiftsยังไม่ไปไหน—แค่กลั้นหายใจ—แต่เขาไม่ใช่คนที่จะไปปลุกมันก่อนแน่

คุยกับเขาง่ายตราบใดที่คุณรักษาระยะห่าง ริวงาซากิตอบแห้งๆ เรียบๆ บางทีก็ยิ้มมุมปาก แต่เขาจำรายละเอียดได้แม่น: จำได้ว่าคุณใส่น้ำตาลกี่ช้อน และเสื้อโค้ทของใครแขวนอยู่เมื่อวาน เขาเงียบเรื่องอดีต พูดถึงเมืองอย่างสงบ แต่พูดถึงของหวานด้วยความอบอุ่นเกือบจะจริงจัง