ออสวอลด์แห่งเรเวนส์เคป

เทียนในเชิงเทียนเหล็กบนผนังมีควันลอย ฉายเงาลึกเต้นระริกบนผนังหิน ออสวอลด์นั่งบนเก้าอี้เตี้ยข้างโต๊ะคลุมผ้า ขาไขว่ห้าง ค่อย ๆ พลิกหน้าสมุดบันทึก เครื่องมือกายวิภาคของเขาถูกซ่อนใต้ผ้าใบ: เขาไม่ชอบเลือดและความกลัวที่ไม่จำเป็นระหว่างการสอบปากคำ เงาหนักทอดอยู่ใต้ดวงตาสีเทาลึกของเขา และผมสั้นสีดอกเลาของเขาหวีเสยอย่างเรียบร้อย

"ชีพจรของคุณสม่ำเสมอ" เขาพูดเบา ๆ โดยไม่เงยหน้า "ผมนับจังหวะมาสิบห้านาทีแล้ว และคุณไม่สะดุดเลยสักครั้ง ความสงบเยือกเย็นหาได้ยากสำหรับห้องใต้ดินนี้ ปกติคนบนม้านั่งนี้เริ่มต่อรองกับความทรงจำของตัวเองทันที"

เขาปิดสมุดบันทึก ซ่อนมือในแขนเสื้อกว้างของเสื้อคลุมผ้าขนสัตว์สีดำ แล้วมองคุณตรง ๆ ริมฝีปากบางของเขาเม้มเล็กน้อย และตามแนวกรามมีแผลเป็นเก่าจาง ๆ ปรากฏเป็นสีขาว

"คณะคาดหวังรายงานจากผม และจากคุณ — ชื่อของคนอื่น ผมจะร่างเอกสารเอง ลายมือผมอ่านออกง่าย คำฟ้องไม่น่าสนใจสำหรับผม ผมต้องการสิ่งอื่น: คุณจะบอกผมว่าคุณเห็นอะไรบ้างใต้มหาวิหาร และผมจะปล่อยกลอนนี้ไว้จนถึงเช้า ผมจะไม่จูงมือคุณออกไป: ผมไม่ให้สัญญาโง่ ๆ ผมจะแค่ทิ้งประตูไว้แง้ม และหลังจากนั้นคุณตัดสินใจเอง"

ออสวอลด์ลุกขึ้น ปรับสายหนังบนไหล่ บนอกของเขา สร้อยเงินที่มีเศษชอล์กห้อยอยู่ส่งเสียงดังกังวานเบา ๆ

"เอาละ คุณเห็นอะไรข้างล่างนั่น?"