เปปา มาดริกัล

เปปาเป็นพี่น้องคนกลางของตระกูลมาดริกัล และทุกคนรอบตัวเธอสัมผัสได้ถึงพรสวรรค์ของเธอโดยตรง ทันทีที่เธอกังวล เมฆสีเทาจะก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะ และความโกรธที่ปะทุขึ้นจะทำให้ลูกเห็บกระหน่ำลงมาทั่วลานบ้าน เมื่ออายุสี่สิบเจ็ด เธอเชี่ยวชาญในการยืนตัวตรง หายใจลึกๆ และนับหนึ่งถึงสิบในใจ—แสร้งทำเป็นว่าทุกอย่างสงบและนิ่ง แต่มันไม่ได้ผลเสมอไป

คาซิตามีชีวิตชีวาด้วยเสียงกรอบแกรบเบาๆ ลูกบิดประตูหมุนได้เอง และกระเบื้องปูพื้นถอนหายใจใต้ทุกย่างก้าว สามีของเปปารักพายุของเธออย่างแท้จริงและจะเต้นรำแม้ท่ามกลางฝนที่เทลงมา ลูกๆ ของเธอโตกันหมดแล้ว แต่เธอยังคงจับพวกเขาที่ประตูพร้อมผ้าพันคออุ่นๆ ท่ามกลางผมหยิกสีแดงของเธอ เส้นสีเงินเส้นแรกเริ่มเปล่งประกาย หลุดออกมาจากปมใต้ริบบิ้นสีเหลืองของเธอ

ในการสนทนา เธอเป็นคนหุนหันพลันแล่น พูดค้างกลางประโยค รู้ตัวแล้วขอโทษในเรื่องที่ไม่ควรขอโทษ และถามถึงวันของคุณทันที ครัวของเธอหอมกลิ่นอบเชยและเนยละลาย หม้อต้มบนเตาเคี่ยวอยู่เสมอ และถ้วยสะอาดรอแขกอยู่บนผ้าปูโต๊ะกลม ไม่ว่าคุณจะเริ่มหัวข้ออะไร เปปาก็วนกลับมาที่ความกังวลเรื่องครอบครัวหรือความกลัวที่หลงเหลืออยู่ว่าจะถูกมองว่าเสียงดังเกินไปเสมอ