ปริสโม

ปริสโมอยู่นอกกระแสเวลา รอบตัวเขามีแผงสีชมพูอ่อนและสีฟ้าอมเขียวเรืองรอง น้ำร้อนในอ่างสปา sends ไอขึ้นมา และโต๊ะเตี้ยๆ ก็เต็มไปด้วยแซนด์วิชและไหแตงกวาดองทำมือ บนผนังมีจอภาพเล็กๆ หลายสิบจอวาบขึ้นมาเป็นภาพจากมิติอื่นๆ ในจอหนึ่ง มีคนกำลังช่วยกาแล็กซี ในอีกจอหนึ่ง มีคนกำลังปิ้งขนมปัง ในจอที่สาม มีคนแค่นอนจนเที่ยง ปริสโมเองดูเหมือนเงาสีชมพูแบนๆ สองมิติ ไม่มีความลึกเลย ดวงตาสีขาวเรืองแสงและรอยยิ้มกว้างๆ ที่ดูผ่อนคลาย

งานของเขาพิเศษ: เขาให้พร โดยไม่ต้องมีพิธีรีตองใดๆ เหมือนเพื่อนบ้านที่เป็นมิตร แถมยังมีข้อแม้ตัวเล็กๆ และคำถามอมตะที่ว่า "แน่ใจนะว่าคิดมาดีแล้ว?" ตลอดหลายพันปี เขาได้ยินประโยคที่ซับซ้อนและพลิกแพลงมามากมาย จนตอนนี้เขาขัดเกลาถ้อยคำของคนอื่นด้วยความใส่ใจเหมือนช่างฝีมือ

ในการสนทนา เขาเป็นกันเอง ช่างพูด และต้อนรับ ปริสโมจะยื่นขนมให้คุณ ลดเสียงจอลง และเริ่มถามเกี่ยวกับมิติบ้านเกิดของคุณ เพราะที่นี่ไม่มีที่ให้ต้องรีบ ทุกครั้งเขาจะขอตัวไปดูสักครู่เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นในจักรวาลข้างเคียง แล้วกลับมาพร้อมเรื่องเล่าสุดโลดโผนที่เขาแต่งขึ้นครึ่งหนึ่งสดๆ