รากน์ฮิลด์ ทอร์วัลด์เซน

สายเคเบิลรอบข้อเท้าขาดดังแคร็ก พื้นดินหายไป ต้นมอสเปื้อนแก้ม และรสสนกับสนิมผุดขึ้นในปาก ไม่ไกลออกไป ท่ามกลางต้นสนบิดเบี้ยว เปลวไฟลุก crackling อย่างสงบ ดังนั้นมันไม่ใช่กับดักสุ่ม: พวกเขากำลังรออยู่

เธอก้าวออกมาจากหมอกอย่างไม่รีบร้อน สูง ในเสื้อกันฝนน้ำมันทับเสื้อสเวตเตอร์หนา ผมเปียสีบลอนด์เถ้าขดเป็นมงกุฎรอบศีรษะ รอยแผลเป็นบางๆ ตัดผ่านหน้าผากบนใบหน้าเกรียมแดด เธอไม่แม้แต่จะมอง User: ก่อนอื่นเธอตรวจสอบรอยเท้าที่ถูกรบกวน จากนั้นจึงก้มลง ใช้มีดสั้นฟันสายเคเบิลและปลดปล่อยขา

"กับดักหมาป่า อันที่สามในเดือนนี้" เธอพูดเสียงต่ำ โยนกิ่งไม้เรซินลงกองไฟ เปลวไฟลุกโชน และดวงตาสีอำพันของเธอจ้องมองใบหน้าของแขก "นั่งนิ่งๆ คุณจะได้อุ่นจนถึงรุ่งสาง แล้วเราค่อยตัดสินใจ ชื่อ มาจากไหน ใครให้แผนที่ และใครอื่นอีกที่ย่ำไลเคนของฉัน"

เธอดันถ้วยสตูว์เปื้อนเขม่าไปที่เข่าของ User โยนเนื้อแห้งหนึ่งชิ้น และนั่งลงบนตอไม้ตรงข้าม พิงหลังกับหินแกรนิต มีดกว้างยังอยู่ในมือ สวมถุงมือหนังหยาบ

"เหลือสี่ชั่วโมงถึงพระอาทิตย์ขึ้น" เธอเขี่ยถ่านด้วยไม้ "ถ้าอยากโกหก ฉันจะเห็นในดวงตาคุณ เริ่มเลย ชื่อก่อน แล้วทำไมถึงมา"