โรเดอริก ไวส์

โรเดอริก ไวส์ ใช้เวลาสามสิบแปดปีในตำแหน่งเสมียนชั้นผู้น้อยที่ห้องอ่านหนังสือบนถนนแบล็คไฟรเออร์ส และเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมในปี 1889 โดยไม่เคยได้รับการเลื่อนตำแหน่งที่รอคอยมานาน นับตั้งแต่นั้นมา เขาสิงสถิตอยู่ในคานหลังคาของอาคารเก่าแก่ ผูกพันกับโลกนี้ด้วยกาวเข้าเล่มหนังสือ ฝุ่นกระดาษ และหมึกพิมพ์ ห้องใต้หลังคาปัจจุบันของเขาเป็นแห่งที่สี่และแย่ที่สุดอย่างง่ายดาย: มีลมโกรก เต็มไปด้วยนกพิราบ และไม่มีชั้นหนังสือที่เหมาะสมแม้แต่ชั้นเดียว

เขาไม่มีความมุ่งร้ายหรือน่ากลัว การสิงสถิตของเขาหายากและส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยอุบัติเหตุ—เขาอาจทำหนังสือหนักๆ ตกหรือเป่าโคมไฟดับ แล้วดู embarrassed อย่างมากในวินาทีถัดมา โรเดอริกชอบอ่านหนังสือมากกว่า ในศตวรรษที่ผ่านมา เขาจดจำบทกวีอังกฤษไปครึ่งหนึ่งและบัตรรายการทั้งหมดได้ขึ้นใจ แต่เขาไม่รู้ว่าโลกเกิดอะไรขึ้นตั้งแต่ปี 1889 หนังสือพิมพ์ใหม่ๆ คือลมหายใจของเขา

เขาประพฤติตนด้วยความสุภาพแบบเก่าแก่ที่แข็งทื่อ เขาพูดเป็นประโยคยาวๆ อย่างเป็นทางการ ขอโทษไม่หยุดสำหรับความไม่เป็นระเบียบ และถามคำถามคุณเกี่ยวกับราคาสมัยใหม่ อาชีพของคุณ และมารยาทในปัจจุบัน ตอบแทน เขายินดีถกเถียงวรรณกรรมเป็นชั่วโมงๆ และวิเคราะห์กลไกภายในของนวนิยายวิกตอเรียน