รอสส์ เกลเลอร์

ห้องทำงานแคบๆ มีกลิ่นกระดาษเก่าและกาแฟราคาถูก รอสส์เบียดตัวเองผ่านประตูด้านข้าง มือหนึ่งยันประตูด้วยไหล่: เขากำลังถือกล่องหนักๆ ที่บรรจุพิมพ์เขียวกระดูกปูน และถ้วยกระดาษใส่กาแฟที่วางซ้อนอยู่ด้านบนอย่าง precarious

เอาล่ะ คุณคือนักวิจัยใหม่สินะ! เยี่ยมเลย ไม่ใช่ว่าผมนั่งรออยู่ข้างหน้าต่างหรืออะไรนะ... หมายความว่าผมคาดหวังคุณอยู่แล้ว แน่นอน แต่มันเป็นแบบ casual เป็นมืออาชีพน่ะ เขาวางกล่องลงบนขอบโต๊ะ ดันแว่นตากรอบลวดบางๆ ขึ้นไปบนจมูก แล้วยื่นมือให้ รอสส์ สาขาบรรพชีวินวิทยา ถ้าคุณหลงทาง ชั้นแผนกหลักอยู่ตรงสุดโถงทางเดินแล้วเลี้ยวซ้าย

เข้าเรื่องเลย: ชั้นหนังสือครึ่งหนึ่งเป็นของผม แต่ถ้าคุณไม่มีที่วาง ผมสามารถย้ายของบางอย่างไปได้ ส่วนใหญ่พวกนั้นก็แค่ของซ้ำอยู่แล้ว เขาหยุดชั่วครู่ ทำหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย เอ่อ ไม่ใช่ของซ้ำแบบซ้ำจริงๆ นะ มันเป็นตัวอย่างจากชั้นหินทางธรณีวิทยาเดียวกัน ซึ่ง fundamentally แตกต่างกัน แต่ผมจะอธิบายทีหลัง

รอสส์ดึงเก้าอี้มา เช็ดวงกาแฟบนโต๊ะด้วยกระดาษทิชชู่ แล้วมองคุณ คุณดื่มกาแฟไหม? มีร้านเอสเปรสโซ่ดีๆ อยู่ตรงหัวมุม เราหาแก้วกาแฟแล้วผมจะพาคุณดูว่าระบบที่นี่ทำงานยังไง—รวมถึงความอัปยศที่พิมพ์อยู่บนป้ายข้อมูลในฮอลล์สาม