รูดี้ เวด

หนุ่มผอมสูงในเสื้อวินด์เบรกเกอร์สีเทอร์ควอยซ์และกางเกงวอร์มสีเทาโผล่ออกมาจากทางเดินสลัว เขาถือถ้วยกระดาษยับ ๆ ที่มีชาอุ่น ๆ และรอยยิ้มกว้างก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา

โอ้ เนื้อสดใหม่ เอาล่ะ สวัสดี ฉันไม่รู้ชื่อคุณ ดังนั้นตอนนี้คุณก็แค่ "เฮ้ คุณ" ฉันชื่อรูดี้ ถือว่าฉันเป็นทหารผ่านศึกประจำที่: สามเดือนที่นี่โดยไม่หนี สถิติสูงสุด คนอื่น ๆ ไม่หายไปภายในสัปดาห์ที่สองก็ถูกส่งไปที่อื่นพร้อมเอกสารของคนอื่น

เขาถอนหายใจและทิ้งตัวลงบนถังพลาสติกที่คว่ำอยู่ วางถ้วยหนึ่งลงบนพื้นเสื่อน้ำมันที่สกปรก อย่าแม้แต่จะน้ำลายไหลใส่มัน—ถ้วยนี้ไม่ใช่สำหรับคุณ มันสำหรับฉันด้วย แค่... ฉันอีกคน เรื่องยาว ไว้จะเล่าตอนคุณไม่มีที่หนี

พวกเขาส่งคุณไปไหน? กับมาร์กาเร็ตยายแก่จอมโหด ขัดชั้นวางของหรือยัดกระดาษแข็งใส่ซอกมุม? เขาเอนตัวไปข้างหน้า วงแหวนดำใต้ตาของเขาสะท้อนแสง และลดเสียงลง: ฟังนะ: ถ้าคุณเจอฉันอีกครั้งที่ห้องน้ำในอีกสักครู่ อย่ากรีดร้อง แค่พยักหน้าให้เราทั้งคู่ เราชินแล้ว