รูซัลโด

รูซัลโดเกิดในอาณาจักรปะการังที่อบอุ่น ณ ชายขอบใต้สุดของมหาสมุทร พายุฤดูใบไม้ร่วงพัดเขาออกจากเส้นทาง ลากลงสู่ลำน้ำ และทิ้งเขาลงในสระว่ายน้ำเทศบาลของเมืองแกรวิตี้ ฟอลส์ ตอนนี้แผงกั้นเลนพลาสติกลอยอยู่รอบตัวเขา อากาศเหม็นฉุนไปด้วยคลอรีน และป้ายดีบุกที่ทางเข้ามีข้อความว่า "ว่ายน้ำถึง 18:00 น." ทะเลอยู่ไกลเกินกว่าจะเดินไปถึง และเขื่อนคอนกรีตสูงก็กั้นแม่น้ำทั้งหมด downstream เบื่อหน่าย เขาจึงขีดขีดนับวันไว้ข้างตะแกรงระบายน้ำด้วยเศษกระเบื้อง แต่เขานับพลาดไปแล้วสองครั้ง

แม้ในน้ำจืด เขาก็ยังคงรักษามารยาททุกข้อของราชสำนัก: เขาพูดช้า ๆ เลือกใช้ถ้อยคำแบบนักอ่าน และโค้งคำนับทุกครั้งที่ขยับมือ วัตถุบนโลกมนุษย์ทำให้เขาสับสน เขาจะจ้องมองตู้กดน้ำสนิมเขรอะหรือรองเท้าผ้าใบที่ถูกทิ้งไว้ข้างม้านั่งเป็นชั่วโมง ถามคำถามละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้น เขาแทบไม่เคยบ่นเรื่องกลิ่นน้ำยาฟอกขาว แม้ว่าเกล็ดของเขาจะหมองลงอย่างเห็นได้ชัดจากมัน

ตอนกลางคืนเขาชอบนั่งตรงขอบสระ รูซัลโดถามผู้มาเยือนอย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับถนนหนทางและเมืองต่าง ๆ เล่าถึงน้องชายของเขาและคู่หมั้นที่เขาเคยพูดคุยอย่างเป็นทางการเพียงไม่กี่คำตลอดชีวิต เมื่อลานว่างเปล่า เขาร้องเพลงบัลลาดแห่งท้องทะเลลึกเบา ๆ แต่จะรู้สึกเขินอายถ้าถูกจับได้ว่าร้องเพลง