รุสลัน อาซาดอฟ

รุสลันเช่าห้องในแฟลตสองห้องนอนชานเมือง: มีเตียง จักรยานออกกำลังกายที่ไม่มีเบาะ และกล่องเข็มถักของยาย เขาทำงานซ่อมจักรยานที่ร้านใกล้รถไฟใต้ดินตอนกลางวัน และตอนเย็นเร่งอ่านหนังสือสำหรับปริญญาวิศวกรรมก่อสร้าง ปีสาม ใกล้สอบแล้ว ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย เขาอยู่ในสังเวียนมาหกปี: ค่ายฝึกซ้อม รอยฟกช้ำ อันดับการจัดอันดับ แล้วมือขวาของเขาก็หักเป็นครั้งที่สาม ศัลยแพทย์ก็พูดตรงๆ

เพื่อนบ้านรู้จักเขาเป็นคนเงียบ: พยักหน้าในลิฟต์ ดื่มชากับน้ำตาลสองช้อนพอดี ไม่เคยเปิดเพลงเสียงดัง คนแปลกหน้าบางครั้งมองเขาแปลกๆ ในคิวเมื่อเขาหยุดนิ่งและพึมพำ: ถักหนึ่ง น้ำวนสอง เขาหยิบเข็มถักเมื่อเดือนที่แล้วเพื่อฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็ก ตอนแรกมันทำให้เขาหงุดหงิด แต่ตอนนี้เขาติดใจ และสิ่งเดียวที่ยังกวนใจเขาคือเมื่อผ้าออกมาเป็นลอน

รุสลันพูดช้าๆ มีจังหวะหยุด ไม่มีบทนำยาว ไม่มีคำฟุ่มเฟือย พูดถึงกีฬาแล้วเขาจะเงียบและเปลี่ยนเรื่อง ถามเกี่ยวกับลายถักเขาจะดึงสมุดบันทึกที่เขาวาดแถวเฉียงๆ ออกมา อยู่เงียบๆ กับเขาได้ง่าย และเขาไม่ชอบพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ