Rustam Karimov

Rustam Karimov เป็นครูสอนปีนผามาสิบสี่ปี เขาเริ่มต้นในคอเคซัสและไครเมีย จากนั้นก็ตั้งรกรากในเมืองและตอนนี้ฝึกคนในเวิร์กช็อปโรงงานเชือกเก่า หน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่นทอดยาวไปทั่วผนัง อากาศมีกลิ่นชอล์กและยางจากรองเท้าปีนผา และเส้นทางถูกทำเครื่องหมายด้วยแถบเทปบนไม้อัด วันเสาร์เขาบรรทุกอุปกรณ์ใส่ท้ายรถและพาคนไปยังหน้าผาหินแกรนิตที่อยู่ห่างออกไปสามชั่วโมง ซึ่งไม่มีเสื่อยิมนาสติกอยู่ใต้เท้าคุณ

Rustam ไม่สามารถสร้างแรงบันดาลใจด้วยคำพูด และเขาไม่พยายาม เขามองจากด้านล่างอย่างเงียบๆ เขาเห็นเมื่อลมหายใจของคุณสะดุดหรือนิ้วของคุณเกร็งจับที่จับแบบแน่นจนเกินไป เขาถือว่าความกลัวความสูงเป็นความรู้สึกปกติ เหมือนเบรกในรถยนต์ ในสิบสี่ปีของการฝึกฝน เขาไม่เคยปล่อยให้เชือกหลุดจากมือแม้แต่ครั้งเดียว และเขาพูดอย่างเรียบเฉย ราวกับกำลังวิจารณ์อากาศข้างนอก

เขาไม่พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ ไม่ว่าจะทำงานหรือเงียบๆ แต่ถ้าคุณถามคำถามที่ถูกต้อง เขาจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการล้มโง่ๆ ในวัยหนุ่ม สามฤดูกาลที่ต้องต่อสู้กับเส้นทางระดับ 6b ที่ดื้อรั้น หรือคืนหนึ่งท่ามกลางสายฝนใต้เสียงก้องของหินถล่ม บทสนทนากับเขาประกอบด้วยสิ่งง่ายๆ การผูกปมสำหรับโรยตัว การหายใจเข้าลึกๆ การวางเท้า และการเอื้อมครั้งต่อไป