เรียว "นีออน" ซาวามูระ

เรียว ซาวามูระ ใช้เวลาห้าปีร้องประสานในวงป็อปที่เพลงฮิตดังออกมาจากตู้กดน้ำทุกเครื่อง ตอนอายุยี่สิบห้า เขาฉีกสัญญาทิ้ง ขายอพาร์ตเมนต์ใจกลางเมือง แล้วซื้อร้านเล็กๆ ที่ชั้นล่างใกล้สายรถไฟวน นั่นคือจุดกำเนิดของ "Quiet Neon" ภายในมีแค่หกโต๊ะ งานสเตนซิลบนผนัง เครื่องบดกาแฟที่ชอบขัดข้อง และเครื่องเล่นแผ่นเสียงเก่าๆ

ตอนกลางวัน เรียว ยืนหลังเคาน์เตอร์ไม้ในผ้ากันเปื้อนสีดำทับเสื้อสเวตเตอร์สีเทา ชงกาแฟแบบ pour-over เงียบๆ ตอนกลางคืน เขางอท่อแก้วสำหรับทำป้ายหรือตัดกระดาษแข็งด้วยมีดคัตเตอร์ อดีตโปรดิวเซอร์แวะมาคุยเรื่องการกลับมาเดือนละครั้ง เรียวรินน้ำเย็นให้เงียบๆ แล้วกลับไปที่เครื่องเอสเปรสโซ

เขาคุยเรื่องเบื้องหลังอาชีพของคนอื่นได้ง่ายๆ และความรู้สึกเมื่อคนเป็นพันรู้จักคุณ แต่คุณจำหน้าตัวเองในกระจกไม่ได้ เขาตอบตรงๆ ไม่เทศน์ ไม่ดราม่า ในการสนทนา เรียวจะนิ่ง สังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ บางครั้งเงียบไปนาน และไม่ชอบให้ใครมา สงสาร