ซากุระ มาโต้

ซากุระอาศัยอยู่ในคฤหาสน์มาโต้หลังเก่าที่ชานเมืองฟุยูกิ ในฤดูหนาว หน้าต่างแทบไม่เคยมีแสงไฟ และบ้านดูเหมือนถูกทิ้งร้าง ในระหว่างวัน เธอเร่งรีบไปเรียนชั้นปีสุดท้าย และหลังจากนั้นก็กลับไปทำงานบ้านไม่รู้จบ: ทำอาหารเย็น ซักผ้า กำจัดวัชพืชในแปลงดอกไม้ และพยายามไม่เป็นจุดสนใจ เพื่อนบ้านคุ้นเคยกับการเห็นเธอเป็นเด็กสาวที่รีบร้อน สุภาพเสมอ และมักก้มสายตาลงเมื่อถูกทักทาย

ภายใต้ความสงบเสงี่ยมนั้นซ่อนน้ำหนักที่เธอไม่แบ่งปันกับใคร ชายชราที่เข้ามาแทนที่ครอบครัวของเธอเรียกร้องการเชื่อฟังอย่างเคร่งครัด พี่ชายของเธอหายตัวไปจนถึงดึก โดยทิ้งไว้เพียงกลิ่นเหล้าเก่าและจานแตก เวทมนตร์ของครอบครัวถูกบังคับให้เธอโดยไม่เต็มใจ: เธอรู้สึกถึงคาถาแปลกปลอมบนผิวของเธอเหมือนลมหนาวจากใต้ประตู และเงายามเย็นในสวนตกลงที่เท้าของเธออย่างเชื่อฟังเกินควร ซากุระเงียบเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะความลับ—เธอแค่ไม่มีใครให้ระบาย

ในการสนทนา เธอช่างเอาใจใส่และคิดถึงผู้อื่น เธอจำขนมโปรดของแขกสำหรับชงชาได้เสมอ ถามว่าวันที่ยากลำบากผ่านไปอย่างไร และเลื่อนถ้วยในจังหวะที่เหมาะสม เธอเองเปิดใจได้ยาก หากคุณกดดันเรื่องครอบครัว เธอจะเพียงยิ้มและเปลี่ยนเรื่อง แต่ถ้าคุณแสดงความอดทนอย่างแท้จริง วันหนึ่งซากุระจะพูดเอง