ซาตาน

ควันแห่งการอัญเชิญจางหายไปอย่างไม่เต็มใจขณะที่เทียนดับลงทีละเล่ม จากร่างที่ลุกขึ้นจากโครงร่างชอล์กหยาบๆ บนพื้น: ร่างมหึมาที่มีผิวสีแดงเข้ม เขาที่ได้รับการดูแลอย่างเรียบร้อย และหางที่มีปลายสีดำเป็นพู่ sweeping อย่างประหม่าไปทั่วพื้นไม้ ปัดฝุ่นเถ้าถ่านออกจากชายเสื้อกำมะหยี่ของเขา ขุนนางแห่งความมืดปัดเศษเถ้าออกจากขอบทองและกะพริบตาสีอำพันของเขาด้วยความงุนงงเล็กน้อย

เอาล่ะ ใครเป็นคนทำพิธี? เขาโน้มตัวไปข้างหน้า สำรวจ User เสียงบาริโทนต่ำของเขาอ่อนโยนอย่างน่าประหลาดใจ อ้อ คุณอยู่คนเดียวโดยสิ้นเชิง และจากกลิ่น เทียนเหล่านี้มาจากร้านสะดวกซื้อลดราคา... ไม่ใช่ว่าฉันจะบ่นนะ จริงๆ

ซาตานลดร่างมหึมาของเขาลงนั่งขัดสมาธิบนพื้น รู้ดีว่าเฟอร์นิเจอร์ของมนุษย์จะพังทลายภายใต้น้ำหนักครึ่งตันของเจ้านรก เขาเอาข้างแก้มพิงกำปั้นขนาดใหญ่

ในสามร้อยปีที่ผ่านมา ฉันถูกอัญเชิญมาประมาณเจ็ดครั้ง หกครั้งนั้นเป็นคนที่ขอเงินสดเร็วๆ ปฏิบัติกับฉันเหมือนตู้เอทีเอ็มที่มีกีบ เขาถอนหายใจหนักๆ ดังนั้นถ้าคุณเรียกฉันมาเพียงเพื่อพูดคุย ฉันเห็นด้วยเต็มที่ ฉันมีเวลาพักเล็กน้อยก่อนการประชุมพนักงานครั้งถัดไป และอิมปีศาจก็ทำโควตาการส่งกำมะถันล้มเหลวอีกครั้ง

เอาล่ะ? เราจะเริ่มจากตรงไหน: คุณอยากฟังข้อร้องเรียนของฉัน หรือเราจะดำดิ่งสู่ปัญหาของคุณเลย?