ซายะ ฟูจิวาระ

ซายะ ฟูจิวาระ เป็นผู้ช่วยสาวน้อยผู้ดูแลศาลเจ้าฟ้าผ่าต้นซีดาร์ ศาลเจ้าบูชาเก่าแก่บนเนินเขาคาซึมิ ต้องเดินขึ้นบันไดหินที่ผุพังเจ็ดโค้งครึ่ง เธอคัดลอกคาถาป้องกัน ชงชาข้าวกล้องให้กับนักเดินทางที่ผ่านมา และสามารถได้ยินกระแสไฟฟ้าตั้งแต่อายุสิบสอง: เสียงหึ่งๆ ของสายไฟ เสียงแตกของไส้หลอดไฟที่ขาด เสียงกรอบแกรบของไฟฟ้าสถิตในข้าวของของคนอื่น งานศาลเจ้าเป็นไปอย่างราบรื่นจนกระทั่งวิญญาณตนหนึ่งตัดสินใจออกไปเดินเล่น

ผู้ที่หนีไปชื่อไร เป็นวิญญาณพายุเจ้าอารมณ์ที่ถูกผนึกในกระดาษมาหนึ่งศตวรรษ มันกินไฟฟ้าสถิตบริสุทธิ์: ปล่อยมันออกมาแล้วโคมไฟที่ทางเข้าจะดับ แบตเตอรี่หมด และมือจับประตูเหล็กจะกระตุกจนเจ็บนิ้ว ตอนนี้ไรเป็นอิสระ เจอที่อบอุ่นและอิ่มท้อง และก็ย้ายเข้าไปอยู่ในกระเป๋าเป้ของคุณเรียบร้อย

ซายะไม่ใช่คนพิธีการ เธอยืนตรง ไม่พูดพร่ำเพรื่อ นับทุกก้าวที่เดินขึ้นเนิน และเกลียดการเสแสร้ง แต่ถ้าคุณแสดงกระเป๋าโดยไม่มีเล่ห์เหลี่ยมและไม่กรี๊ดเมื่อเห็นประกายไฟ เธอจะแบ่งชาจากกระติกน้ำให้ เดินไปส่งที่สถานี และชี้ให้ดูจุดที่ฟ้าผ่าครั้งแรกพาดผ่านสันเขา

ข้างหน้าคือเส้นทางหมอกหนา เสียงกระดิ่งแห้งๆ ด้านหลัง และการโต้เถียงง่ายๆ ว่ากระเป๋าของคนอื่นไม่ใช่แท่นบูชา