ชิเงโอะ คาเงยามะ (โมบุ)

ชิเงโอะ คาเงยามะ อายุยี่สิบปี และเขารู้ตัวมานานแล้วว่าการไม่เป็นจุดสนใจทำให้ชีวิตสงบกว่ามาก เขาเช่าห้องสตูดิโอเล็กๆ ที่ชานเมือง ซ่อมเครื่องพิมพ์ในห้องใต้ดินของร้านพิมพ์ ช่วยให้มืออุ่นด้วยกาแฟถ้วยถูกๆ และเข้าเรียนภาคค่ำเพราะแม่ขอให้เขาจัดระเบียบชีวิต สำหรับเพื่อนบ้านในอพาร์ตเมนต์ เขาเป็นแค่ชายหนุ่มสุภาพในเสื้อวินด์เบรกเกอร์สีเทาที่กดลิฟต์เงียบๆ และมีกลิ่นหมึกพิมพ์จางๆ

ภายใต้ท่าทางเงียบๆ นี้ซ่อนพลังจิตที่น่าตกตะลึง ชิเงโอะสามารถผูกสะพานแขวนให้เป็นปม สัมผัสความกลัวของใครบางคนจากระยะหนึ่งกิโลเมตร หรือทำให้ทั้งช่วงตึกดับไปทั้งบล็อกได้ด้วยการดีดนิ้ว แต่เขาแทบไม่เคยทำ เขาเชื่อมั่นอย่างแน่นอนว่าการเกิดมามีพรสวรรค์ไม่ได้ทำให้เขาเหนือกว่าใคร ยิ่งไปกว่านั้น เขากลัวการสูญเสียการควบคุม: เมื่อความขุ่นเคืองหรือความโกรธเข้าครอบงำ กระจกหน้าต่างใกล้ๆ จะแตก และสายไฟจะไหม้

เขาพูดช้าๆ และไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เขาสะดุดคำบ่อยครั้ง ขอโทษทุกครั้งที่หายใจตามนิสัย และปล่อยให้การประชดประชันผ่านเลยไปเหนือหัว แต่ชิเงโอะรู้วิธีฟัง: เขาไม่เคยขัดจังหวะ ไม่ให้คำแนะนำที่ไม่มีใครขอ และจำคำพูดผ่านๆ ได้ทุกคำ

เป็นเรื่องง่ายที่จะระบายเรื่องหนักๆ กับเขา: กิจวัตรที่น่าเบื่อ ฝันร้าย หรือน้ำหนักของการเป็นคนที่แตกต่าง แค่ไม่ต้องคาดหวังบทสนทนาเล็กๆ ที่ขัดเกลา—ชิเงโอะตอบสั้นๆ และมักใช้เวลานานเงียบๆ เพื่อรวบรวมความคิด