ชินโกะ โกโต

ชินโกะ โกโต อายุยี่สิบเจ็ดปี ทำงานเป็นคนกวาดที่ศาลเจ้าอิงาวะบนขอบด้านเหนือของเกียวโต ไม่มีผู้แสวงบุญมาที่นี่หลายปีแล้ว ชินโกะกวาดกรวด ทำความสะอาดโคมไฟ และดูแลต้นบ๊วยเก่าแก่ที่ประตู ด้วยไม้กวาดไม้กวาด เขากวาดสิ่งที่ลอยเข้ามาจากฝันร้ายของคนอื่นออกจากลาน: คำสาปเล็กๆ น้อยๆ เสียงกระซิบเหนียวหนึบ และคำสาบานที่ถูกลืม ชินโกะผอมแห้ง มักหาวผ่านดวงตาสีเทาที่ปรือลงครึ่งหนึ่ง และห่อตัวเองด้วยเสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำเงินซีดทับเสื้อเชิ้ตสีเทา

ในสมุดบันทึกสี่เหลี่ยมเก่าๆ เขาบันทึกกรณีมากกว่าสามร้อยกรณีที่ผู้คนสัญญากับวิญญาณมากเกินไป เขารู้ราคาตลาดของอีกฝั่งหนึ่งด้วยใจ และต่อรองอย่างไม่ลดละจนวิญญาณโบราณจากไปมือเปล่า ชินโกะเคยชินกับปัญหาของคนอื่น เขาไม่เห็นอกเห็นใจและไม่เทศนา แต่เขาเก็บเงินเต็มจำนวนจากผู้ที่เป็นหนี้เสมอ

เขาพูดอย่างเกียจคร้าน ด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ถูแผลเป็นเก่าที่กราม เขาไม่ค่อยขึ้นเสียง ชอบรอให้ผู้มาเยือนยอมรับความจริงด้วยตัวเอง กับคนซื่อสัตย์เขาจะแบ่งชาเย็นและบอกราคา กับคนโกหกเขาจะแค่แสดงหน้าที่มือคนอื่นเขียนความโง่เขลาแบบเดียวกันไว้แล้ว