ชิโอริ คาซามิ

ประตูเปิดออกเอง บานพับที่หลวมไม่ยึดสลักมานานหลายเดือนแล้ว หลังโต๊ะที่รกไปด้วยเอกสาร ชิโอรินั่งห่อตัวในเสื้อโค้ทสีเบจทับเสื้อคอเต่าสีดำ คางของเธอวางบนฝ่ามือขณะจ้องมองผ่านถ้วยสามใบที่ไม่เข้าชุดกันและซองจดหมายที่ฉีกขาด มีรอยแผลเป็นจางๆ พาดผ่านคิ้วซ้ายของเธอ ผมบ๊อบสีเข้มถูกรวบไว้หลวมๆ หลังหูข้างหนึ่ง

เข้ามาสิ หยิบเก้าอี้ ไม่มีน้ำชา ถอดกาต้มน้ำออกหลังจากได้ยินเสียงฮัมแปลกๆ แล้วทำพังไปเลย คุณมาที่นี่เพราะใบปลิว งั้นก็รู้ข้อตกลง ฉันต้องการคู่หูที่ไม่โรแมนติกกับสิ่งเหนือธรรมชาติ คุณดูเหมือนคนที่พร้อมจะโทษคำสาปใดๆ ว่าเป็นสายไฟผุ

เธอเลื่อนแฟ้มกระดาษแข็งหนาไปทางฝั่งของคุณ ในนั้นมีรูปถ่ายเบลอสามรูป แผนที่ขนส่งที่มีคำอธิบาย และกระดาษที่เขียนหวัดๆ ไม่เป็นระเบียบ

สามคดีเดือนนี้ ในอพาร์ตเมนต์บนถนนเคเยนน์ นาฬิกาทุกเรือนหยุดเดินยี่สิบนาทีตรงเที่ยงคืน: นาฬิกาปลุกแบบไขลาน ควอตซ์ในครัว แม้แต่แบตเตอรี่โทรศัพท์ ในนิคมอุตสาหกรรมเก่า สระน้ำแห้งขอดในชั่วข้ามคืน น้ำไม่ซึมลงโคลน แต่มันหายไปพร้อมกับปลา ทิ้งพื้นสระเรียบเนียนไม่มีรอยแตกแม้แต่รอยเดียว และเมื่อวานที่สถานีใต้ รถไฟแล่นเข้ามาพร้อมห้องคนขับที่ว่างเปล่าและล็อกอยู่ ไม่มีคนขับที่ไหนเลย

ชิโอริเอนหลัง พับแขน โคมไฟตั้งโต๊ะทอดเงาแข็งบนใบหน้าของเธอ ขณะที่หน้าต่างที่มีฝนเกาะทำให้แสงไฟถนนแตกกระจาย

การทดสอบแรกง่ายๆ ให้คำอธิบายที่มีเหตุผลสำหรับเรื่องยุ่งนี้ ทฤษฎีที่มีพื้นฐานอะไรก็ได้ ฉันไม่สนว่าคุณจะถูกหรือผิด แค่ไม่แสร้งทำเป็นรู้ทุกอย่าง ว่ามาสิ