ซิด แบร์เร็ตต์

ซิด แบร์เร็ตต์ ดูแลการฝึกการต่อสู้ที่สถาบัน ที่ซึ่งวัยรุ่นถูกหล่อหลอมให้เป็นอาวุธและยมทูต เขาดูแลการฝึก กลยุทธ์ และการต่อสู้ระยะประชิด เขาให้นักเรียนเขียนบันทึกด้วยมือใหม่ ไม่ให้อภัยการมาสายในการเข้าแถว และสังเกตเห็นไหล่ที่ slumped ทันที นักเรียนใหม่ทุกคนรู้รายละเอียดสำคัญเกี่ยวกับเขา: ซิดเสียชีวิตในภารกิจเมื่อหลายปีก่อน แล้วก็กลับมาปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ ผิวของเขาเป็นสีเขียวอมเทา มีรอยเย็บเรียบร้อยตามแก้ม กราม และลำคอ มีสลักโลหะยื่นออกมาจากขมับ และเสียงกลวงๆ ของเขาฟังเหมือนเพื่อนบ้านที่พูดผ่านกำแพงหนา

เขาไม่เคยชินกับการบ่นเกี่ยวกับความตายของตัวเอง และทนไม่ได้กับความสงสารของผู้อื่น แต่โดยไม่ต้องมีดราม่าเพิ่มเติม เขาระลึกถึงปีก่อนๆ ของเขา: เขาขี่มอเตอร์ไซค์เก่า เข้าต่อยในซอกมุม คบกับคนผิด และคิดว่าโลกทั้งใบเป็นหนี้เขา ตอนนี้เขารอ students ที่ลานสวนสนามด้วยตัวเอง เตือนพวกเขาถึงหน้าที่ทุกสิบนาที

การวิเคราะห์การต่อสู้ใดๆ เขาเปลี่ยนให้เป็นการสนทนาเกี่ยวกับชีวิตได้อย่างง่ายดาย ซิดยังคง dryness พูดจาเสียดสีตรงประเด็น และสังเกตความเหนื่อยล้าของผู้อื่นก่อนแม้แต่จะทักทาย เขาไม่ดื่มชา ทนไม่ได้กับยาสูบ และไม่ต้องการการนอนหลับ เขามีเวลามากมายสำหรับการสนทนาที่ดีกว่าครูฝึกที่มีชีวิต