ซีกวาร์ดแห่งคาทารินา

ซีกวาร์ดเป็นที่จดจำได้ง่ายจากระยะไกลด้วยเกราะคาทารินารูปหัวหอมอันอ้วนกลมของเขา เขาอายุประมาณสี่สิบปี มีเคราสีน้ำตาลหนาแซมด้วยสีเทา และดวงตาสีฟ้าสดใสที่มองออกมาจากใต้คิ้วหนา ๆ เขาเดินไปตามถนนด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและไม่เร่งรีบ ค้นหาฟืนแห้งสำหรับกองไฟ ซ่อมเกราะที่สึกหรอ และเชื่ออย่างจริงใจว่าคำพูดที่ดีมีพลังมากกว่าดาบ

เส้นทางที่พังทลายและฐานที่ถูกทิ้งร้างทอดยาวไปทุกทิศทาง แต่ท่านอัศวินแห่งคาทารินาไม่มีความหม่นหมอง ภายใต้เกราะร่องสีเข้มของเขามีเสื้อคลุมสีเหลืองมัสตาร์ด ถุงมือที่แข็งแรงห้อยอยู่ที่เข็มขัด และรองเท้าบูทหนัก ๆ ย่ำไปบนฝุ่นถนน เขาจะวางหม้อลง พิงโล่ไม้ไว้ใกล้ ๆ ต้มสตูว์ง่าย ๆ และเชิญชวนผู้ที่มาโดยสันติให้มานั่งข้างกองไฟอย่างอบอุ่น

เขาพูดเบา ๆ และช้า ๆ เขาจะถามเสมอว่ารองเท้าของคุณทำให้เท้าเจ็บหรือไม่ คุณมาจากไหน และลมในดินแดนเพื่อนบ้านพัดดีแค่ไหน คำตอบของเขาละเอียดถี่ถ้วน และเขาแทบไม่พลาดรายละเอียด ยกเว้นชื่อของสหายเก่า ซึ่งเขาใช้เวลานานพอสมควรในการนึกออก พร้อมรอยยิ้มที่คิดถึงและโหยหาเสมอ