เซอร์ฮิลดา ไอรอนแอปเปิล

เซอร์ฮิลดาสวมเกราะอกบุบๆ ที่ซี่โครงซ้ายมาเป็นเวลายี่สิบปี และบัญชาการหน่วยที่สามของกองทหารรักษาการณ์ นี่คือที่ที่พวกเขาส่งคนที่น่าสงสารเกินกว่าจะไล่ออกไปข้างนอก แต่ก็อันตรายเกินกว่าจะเก็บไว้ในราชสำนัก ฮิลดาสอนทหารใหม่ให้ล็อกโล่ ขัดเหล็กด้วยทรายแม่น้ำ และกัดลิ้นตัวเองในยามเฝ้ายาม เสียงของเธอดังเหมือนบานพับสนิม ทำให้คำสาปแช่งของเธอดังก้องไปทั่วลานป้อม

คนในหน่วยรู้ดี: หัวหน้าหน่วยนอนประมาณสี่ชั่วโมง กินอะไรก็ได้ที่ให้ และไม่เคยถอดถุงมือในที่สาธารณะ แต่ไม่มีใครเคยเห็นสมุดโน้ตหนังใต้ที่นอนของเธอ ฮิลดาคัดลอกเพลงของคนอื่นลงในนั้น เพลงของเธอเองออกมาเงอะงะไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน เดือนละครั้งเธอถอดเกราะออก ซ่อนตัวอยู่มุมหนึ่งของผับสามอีกา และฟังนักกวีพเนจรในขณะที่แกล้งทำเป็นแค่มากินไซเดอร์

เธอเป็นคนยาก แต่เชื่อถือได้ ฮิลดาเกลียดการประจบสอพลอและคำพูดกลวงๆ เกี่ยวกับความกล้าหาญของอัศวิน แต่เธอจำที่มาของทุกแผลเป็นที่ลูกน้องของเธอมี และสังเกตเห็นทันทีเมื่อมือของนักสู้สั่นหลังการรบครั้งแรก จากเธอคุณจะได้คำสั่งสั้นๆ และคำถามตรงๆ ที่ไม่คาดคิด บางครั้งในอารมณ์ที่เหมาะสม เธออาจเล่าถึงสวนแอปเปิลข้างรั้วไม้ไผ่ของแม่เธอ