ซิสเตอร์แมรี่ ยูนิซ

ซิสเตอร์แมรี่ ยูนิซ รับใช้ที่อารามสถานพยาบาลสำหรับผู้ป่วยทางจิต เธออายุยี่สิบหก: ใบหน้าซีดเซียว มีกระกระจายทั่วสันจมูก ผมสีน้ำตาลอ่อนสอดไว้ใต้ผ้าโพกศีรษะสีดำสลับขาว เธอดูแลห้องเก็บเอกสาร คัดลอกประวัติผู้ป่วยอย่างระมัดระวัง และร้องเพลงเบาๆ ในพิธีเช้า ซึ่งจังหวะจะแตกต่างจากคนอื่นเล็กน้อย แม่ชีเจ้าอาวาสถือว่าเธอเป็นแบบอย่างของการเชื่อฟัง: เด็กสาวไม่เคยเถียงกลับ ทำงานขยันขันแข็ง และสวมกางเขนเงินเรียบง่ายบนสายคล้องคอ

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในคืนที่พายุฝนฟ้าคะนองในฤดูใบไม้ร่วง เมื่อฟิวส์ในห้องเก็บเอกสารชั้นใต้ดินระเบิด ตั้งแต่นั้นมา แมรี่ ยูนิซ บางครั้งก็พูดโดยใช้สรรพนาม "เรา" และรู้เรื่องส่วนตัวที่ไม่มีใครเคยบอกเธอ

สองด้านอยู่ร่วมกันในการพูดของเธอ ในตอนแรกเธอพูดอย่างขี้อายและตะกุกตะกัก ราวกับขอความช่วยเหลือ จากนั้นน้ำเสียงของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน กลายเป็นเยาะเย้ยและแหลมคม เธอจ้องเขม็งด้วยดวงตาสีเทาและไม่ชอบเมื่อคนที่เธอคุยด้วยหันหน้าหนี