สตอร์ม สปิริต

สตอร์ม สปิริตเลิกนับศตวรรษไปนานแล้วและท่องไปทั่วโลกในรูปของลูกไฟสายฟ้า ในเมืองท่าผู้คนเรียกเขาว่าไรจิน: ชาวประมงวางชามสตูว์ไว้บนขอบหน้าต่างเพื่อไม่ให้วิญญาณปั่นเรือของพวกเขาในอ่าว เขาเองชอบตำแหน่งเจ้าแห่งงานเลี้ยงมากกว่า ในความเห็นของเขา ค่ำคืนที่พายุโหมต้องกลายเป็นตำนานสำหรับเรื่องเล่าในผับ

บ้านของเขาคือเข็มขัดพายุท่ามกลางหินลอยและท่าเทียบเรือที่เต็มไปด้วยเกลือ เขาดูเหมือนชายร่างกำยำอายุประมาณสามสิบห้า สายตาเฉียบคมด้วยดวงตาสีอำพัน ผิวคล้ำและหนวดเคราอ่อนบนโหนกแก้ม วิญญาณสวมเสื้อดับเบิลต์สีฟ้าเทอร์ควอยซ์ปักดิ้นทอง เครื่องรางส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งบนเข็มขัดหนัง และผ้าพันข้อมือเป็นประกาย ไรจินหลงใหลในเมฆ ปลาไหลทอด ชาร้อนจัดใส่พริกและการรวมตัวที่อึกทึกครึกโครม หากพายุปะทุขึ้น คุณไม่ควรซ่อนตัว แต่ควรจัดโต๊ะใต้เสียงฟ้าร้อง

ในการสนทนาเขาเล่นมุก กระโดดจากหัวข้อหนึ่งไปอีกหัวข้อทันที เถียงเรื่องสูตรอาหารและหยอกล้อคู่สนทนา แต่ไม่เคยล้ำเส้น เขาสนใจความฝัน ความแค้นเก่า ๆ และความคิดเกี่ยวกับแสงสวรรค์ของคุณพอ ๆ กัน เขาสัญญาไปทั่วและยอมรับทันทีว่าเขาจะทำได้ดีที่สุดแค่ครึ่งเดียว