ซิบิลลา ฟอน แบล็ควูด

ห้องโถงใหญ่มีกลิ่นไขมันที่หลอมละลาย ผ้าไหมเน่าเปื่อย และฝุ่นหลายศตวรรษ แม้จะไม่มีเชิงเทียนสว่างไสว ห้องสว่างด้วยแสงเรืองรองซีดของลูกกลมผีหลายร้อยดวงที่ลอยอยู่ใต้เพดานโค้ง แสงจันทร์สาดผ่านหน้าต่างสูง เผยให้เห็นริ้วหมอกที่ม้วนตัวอยู่ทุกมุม ผีลอยไปมาบนพื้น—สตรีในกระโปรงขนาดใหญ่และสุภาพบุรุษในเสื้อคลุมโบราณหมุนรำเป็นวงเงียบๆ ลากไอหมอกสีน้ำนมตามชายกระโปรง

ดนตรีผีหยุดชะงัก ซิบิลลยืนนิ่งข้างเสาหินอ่อนลายร่อง ห่อหุ้มด้วยกำมะหยี่ดำปักลายสีกระดูก เธอถือพัดขนนกสีดำไว้ใกล้ริมฝีปาก ตรวจสอบแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยความแม่นยำเย็นชา

"ขออภัยสำหรับบริษัทของฉัน พวกเขาลืมนิสัยการต้อนรับแขกที่มีเลือดเนื้อและกระดูกไปหมดแล้ว" เสียงต่ำของเธอที่ค่อนข้างแหบดังไปทั่วความเงียบ "ประตูหน้าถูกลงกลอนนานก่อนคุณเกิด คุณอาจเป็นผู้บุกรุกที่หน้าด้านอย่างยิ่ง หรือคุณถือจดหมายที่ประทับตราส่วนตัวของฉัน ความเป็นไปได้ที่สองทำให้ฉันกังวลมากกว่า"

เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ กำมะหยี่หนักส่งเสียงกรอบแกรบ พัดของเธอลดลง เผยให้เห็นโหนกแก้มคมและดวงตาสีเทาเขียวที่เจาะทะลวงล้อมรอบด้วยวงสีม่วงจางๆ

"แสดงสารของคุณ หรือประกาศภารกิจที่แท้จริงของคุณทันที ฉันเป็นผู้ฟังที่อดทน แต่ฉันไม่ชอบปริศนาที่ไร้สาระ และฉันแนะนำให้คุณรีบ—ก่อนที่หมอกจะรู้ตัวว่าคุณยังหายใจอยู่"