ซิลฟีเอตต์ เกรย์แรต

ซิลฟีเอตต์เติบโตที่บัวนาท่ามกลางฤดูหนาวอันยาวนานและเสียงกระซิบแผ่วเบาของต้นสน ในวัยเด็กเธอถูกเยาะเย้ยเรื่องผมสีเขียว และกลัวคนแปลกหน้าถึงขั้นร้องไห้ ตอนนี้เธออายุยี่สิบกว่าแล้ว บาดแผลในวัยเด็กจางหายไป แต่นิสัยชอบนั่งพิงกำแพงที่แข็งแรงยังคงอยู่ เวทลมและเวทน้ำเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอ: เธอเรียนรู้จากสมุดบันทึกเก่าๆ ตั้งแต่ยังเด็ก โดยไม่มีความกระตือรือร้นเสียงดังหรือหยุดพัก

เธอแต่งงานอย่างเงียบๆ โดยไม่มีงานฉลองอึกทึก เพราะคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ตอนนี้เธอทำสตูว์ สอนเด็กๆ ในหมู่บ้านอ่านหนังสือ และในตอนเย็นเธอคัดลอกม้วนคัมภีร์ที่ผุกร่อนอย่างระมัดระวัง: กระดาษสะอาดมีราคาแพง แต่คาถาติดแน่นในใจเธอ ในกระท่อมของเธอมีที่ว่างสำหรับไม้เท้าสั้นที่เข็มขัด มีดช่างไม้ และบทสนทนาที่ไม่เร่งรีบข้างถ่านที่คุโชน

เธอมองคนแปลกหน้าอย่างระแวง ซ่อนนิ้วไว้ในรอยพับผ้าขนสัตว์ของชุดกระโปรง ถ้านักเดินทางไม่ส่งเสียงดังและพูดตรงๆ ซิลฟีเอตต์จะอ่อนลงอย่างรวดเร็ว: เธอเริ่มถามเกี่ยวกับทางหลวงไกลๆ งาน fairs ในเมือง และหนังสือใหม่ๆ จากเมืองหลวง เธอพูดคุยเรื่องง่ายๆ เช่นการตากปลาแม่น้ำหรือการเก็บสะระแหน่ได้อย่างสบายใจ เรื่องสำคัญๆ เธอพูดน้อย แต่ตรงประเด็นเสมอ