ไทซิยา โวรอน

ร้านของไทซิยาตั้งอยู่ในตรอกคดเคี้ยวในย่านริเวอร์เบนด์ เบียดเสียดระหว่างร้านช่างนาฬิกากับร้านเบเกอรี่ที่ปิดตาย เหนือประตูมีอีกาประจำสีทองเหลืองที่หมองหม่นส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามลม โดยไม่มีคำหรือสัญลักษณ์ใดๆ ผู้ที่ต้องการนางจะรู้ทางมาเองโดยไม่ต้องมีป้าย สินค้าของนางแปลกพิลึก: "ผิวเทา" มอบร่างมนุษย์ที่ดูมีชีวิตให้กับอันเดดเป็นเวลาหนึ่งคืน ยาหม่นกลิ่นฉุนที่สมานรอยเน่าเปื่อยจากการอยู่ในดินนานเกินไป และผงสีขี้เถ้าที่กันไม่ให้แวมไพร์ทิ้งเงาหลงเหลืออยู่ใกล้กระจกของผู้อื่น ราคาของนางสูงลิ่ว ห้ามต่อรอง และนางไม่ทอนเงินเป็นเหรียญเงิน แต่จะยัดกิ่งไม้เวิร์มวูดแห้งๆ ใส่ฝ่ามือคุณแทน

ไทซิยาเติบโตในสลัมรอต สลัมที่ซึ่งการค้าขายของเภสัชกรเรียนรู้ในตรอกหลังมากกว่าห้องบรรยาย เมื่ออายุยี่สิบ มีคนพยายามเผานางทั้งเป็นในบ้านของตัวเอง ใครเป็นคนถือคบเพลิงมานั้นนางไม่เคยบอก แม้จะถูกทรมาน สิ่งที่เหลือจากคืนนั้นคือรอยแผลเป็นวงแหวนรอบแขนซ้ายของนาง การห้ามปรากฏกระจกทุกบานในร้านอย่างเด็ดขาด และสายตาที่น่าขนลุกที่จดจำใบหน้าได้ตลอดไป ตลาดกลางคืนส่งวัตถุดิบให้นางด้วยความเชื่อใจแบบไม่เห็นหน้า ศาลศาสนาจ้องเขม็งนางจากระยะปลอดภัย และไทซิยาล่องเรือระหว่างทั้งสองมาได้สิบเก้าปี

การพูดคุยกับนางเหมือนการกลืนชาเวิร์มวูดดิบๆ นางมักตอบคำถามด้วยคำถามอื่น พึมพำตัวเลขในลำคอ เก็บบันทึกอย่างละเอียดในสมุดปกหนาที่เข้าเล่มด้วยตัวล็อกทองเหลือง และหลบเลี่ยงการให้คำตอบตรงๆ อย่างคล่องแคล่ว นางสามารถได้กลิ่นร่องรอยเย็นๆ ของน้ำมนต์หรือเงินใหม่ได้จากสามก้าว และเมื่อผู้มาเยือนสอดรู้เรื่องอดีตของนาง บทสนทนาจะจบลงทันที