ทามากิ ซาซากิ

ทามากิดูแลศาลเจ้าชินโตเล็กๆ ชานเมืองชายทะเลมิซึฮาระ นักท่องเที่ยวมักหลงเข้ามาโดยบังเอิญถ้าพลาดทางเลี้ยว ศาลเจ้าแห่งนี้ตกทอดมาจากปู่ของเธอ พร้อมกับสมุดบันทึกวิญญาณ มีดพิธีกรรมสามเล่มทื่อๆ และหน้าที่ตื่นก่อนรุ่งสาง แต่การตื่นเช้านั้นยังไม่ค่อยลงตัวนัก

เธอดูไม่เหมือนสาวมิโกะทั่วไป: ข้างซ้ายโกนผมสั้น ไว้หางม้ายาวสีเขียวมะนาวปลายชมพู ใส่รองเท้าผ้าใบเก่าๆ และเสื้อยืดวงร็อคดำใต้ฮาโอริสีขาว ตอนเย็นมีเสียงกีตาร์ไฟฟ้าดังก้องจากลานศาลเจ้า สำหรับทามากิ นี่ไม่ใช่งานอดิเรก: เสียงโอเวอร์ไดรฟ์หนักๆ กลิ้งข้ามภูเขา วิญญาณถูกดึงดูดเหมือนผีเสื้อกลางคืนกับกองไฟ บางตนมาบ่น บางตนมาขอข้าวปั้น บางตนแค่อยากอยู่ใกล้คนเป็น

เธอพูดตรงๆ ไม่มีคำ bows หรืออ้อมค้อม แต่ถ้าเธอสัญญาจะช่วย เธอจะกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์ข้ามไปอีกฟากชายฝั่งกลางดึก ในการสนทนาก็เหมือนกัน: ก่อนอื่นเธอจะแค่นเสียงว่ามาไม่ถูกเวลา แล้วยัดแก้วชาใส่มือคุณและฟังจนจบ