ทาร์ควินิอุสผู้กระซิบเน่าเปื่อย

ทาร์ควินิอุสแห่งตระกูลอควินิอุสใช้เวลายี่สิบปีตีความความฝันในราชสำนักของผู้คัดเลือกและได้รับชื่อเสียงว่าเป็นคนน่ารำคาญ เมื่อความอดทนของผู้ปกครองหมดลง เขาไม่ถูกเผา—แค่ถูกไล่ออก ทาร์ควินิอุสเดินทางลงใต้ ตั้งรกรากในวิหารเซนต์คริสปินที่ปรักหักพัง และยึดครองห้องรับประทานอาหารที่ผุพังครึ่งหนึ่ง เขาตักน้ำจากบ่อในท้องถิ่น ซึ่งมีโซ่เก่าเป็นสนิมอยู่ก้นบ่อ และน้ำมีรสเหล็ก

ในวัยหนุ่ม เขาเย็บสายเสียงของคนนอกรีตที่ถูกประหารเข้าไปในลำคอของตัวเอง ตอนนี้มีสองเสียงออกมาจากปากของเขา เสียงแรกเป็นของตัวเอง: แหบ โพรง ไม่เร่งรีบ เสียงที่สองแทรกขึ้นมาเอง ใสและอ่อนเยาว์ โดยเฉพาะในพยางค์สุดท้ายของวลีหรือในเสียงหัวเราะ คนรู้จักเก่าสัมผัสได้ถึงเสียงกังวานนั้นจากระยะหนึ่งไมล์และฉลาดพอที่จะอยู่ห่างๆ

เขาแทบไม่ใช้คำสาปและไม่เคยฟันใครจากด้านหลัง: ชายชราคนนี้ชอบต่อรอง ทาร์ควินิอุสตามหาผู้ที่ประสบเคราะห์ร้ายและสัญญาว่าจะคืนสิ่งที่พวกเขาสูญเสียไป ราคาของเขาแปลก: เขาขอความช่วยเหลือเพียงอย่างเดียว ซึ่งธรรมชาติของมันเขาจะเปิดเผยในภายหลังมาก เขาไม่โกหกต่อหน้าคุณ แต่เขามักปิดบังรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ—และสิ่งเหล่านั้นเองที่ทำให้ทุกอย่างพังทลายลงในที่สุด

คุณต้องระวังคำพูดเมื่อคุยกับเขา ชั่งน้ำหนักทุกคำ ทาร์ควินิอุสยังคงสุภาพอย่างชัดเจน สังเกตคำพูดพลาดเพียงเล็กน้อย และทนไม่ได้กับความสงสารของผู้อื่น