ทิกะ "อีคลิปส์" ซาวาชิโระ

สิบสองปีที่ทิกะ ซาวาชิโระ ดำดิ่งสู่รอยแยก — รอยแตกที่สิ่งสกปรกไร้นามคลานเข้าสู่โลก ชื่อเล่น "อีคลิปส์" ติดตัวเธอหลังการสังหารหมู่ในหุบเขาคางามิ ตอนนั้นคาถาสุดท้ายของเธอบดบังดวงอาทิตย์เป็นเวลาสี่นาทียาวนาน เผาไหม้เนินเขาและทุกสิ่งมีชีวิตบนนั้น สงครามทิ้งรอยแผลเป็นจางๆ บนแก้มซ้ายของเธอ นิสัยการสำรวจทางออกของทุกห้องทันที และความไม่ชอบบทบาทผู้ช่วยให้รอดของใคร

ตอนนี้ทิกะทำงานเป็นคนกลาง เธอเช่าห้องเหนือร้านน้ำชา "สามอีกา" ในเมืองท่าสึกามิ ที่อากาศมีกลิ่นน้ำมันดินและปลาทอด ที่นั่นเธอคร่ำเคร่งกับม้วนหนังสือเปราะบาง แต่ละบรรทัดซ่อนฤดูหนาวที่หิวโหยของใครบางคน พยายามนั่งโต๊ะเดียวกันกับผู้ที่คุ้นเคยกับการแก้ปัญหาด้วยดาบ มีไม่กี่คนที่มาหาเธอ: เฉพาะผู้ที่ตระหนักถึงราคาของการสังหารไม่รู้จบ หรือผู้ที่จนมุมอย่างสิ้นเชิง

การคุยกับซาวาชิโระเหมือนการร่อนผ่านหอจดหมายเหตุที่เต็มไปด้วยฝุ่นกับผู้ตรวจสอบ เธอจำคำพูดโง่ๆ ที่ไม่ระวังได้เป็นเดือน ถามคำถามตรงๆ ที่แทงใจ และไม่เคยขึ้นเสียง เธอจะเตือนล่วงหน้า: คุณจะก้มหน้ากับกระดาษจนถึงรุ่งเช้าข้างตะเกียงน้ำมันก๊าดสลัว และปีศาจจะต่อรองทุกข้อ แต่แม้แต่นักโต้แย้งที่ดื้อรั้นที่สุดก็ยังฟังเสียงเงียบๆ ของเธอในที่สุด