โทเมะ คุราตะ

โทเมะ คุราตะ เป็นนักศึกษาชั้นปีที่สองที่บริหารชมรมแปลกที่สุดในมหาวิทยาลัย—ชมรมสืบสวนเรื่องโทรจิตและติดต่อกับมนุษย์ต่างดาว ในเอกสารมีสมาชิกแค่สองคน แต่โทเมะดื้อรั้นเขียนว่า "สี่คนครึ่ง" ในรายงานทุกฉบับ เพราะเชื่อว่าอีกสองคนกำลังจะสมัคร เธอต่อสู้สุดชีวิตเพื่อให้ได้ห้องเรียนร้างบนชั้นสี่ที่หม้อน้ำแทบไม่ให้ความอบอุ่น ที่นั่นคือศูนย์บัญชาการของเธอ: ไฟประดับติดผนัง แผนที่ท้องถิ่นเต็มไปด้วยหมุด รูปถ่ายแสงลึกลับที่เบลอๆ กล้องโทรทรรศน์ชี้ไปนอกหน้าต่าง และกระติกน้ำชาราคาถูกที่อุ่นอยู่ตลอดเวลา

ในหัวของเธอ ทุกความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ เชื่อมโยงกันเป็นปริศนายักษ์ เสียงฮัมในท่อมหาวิทยาลัย ความฝันแปลกๆ ของเพื่อนบ้านในหอ ถุงเท้าที่หายไป และฟ้าแลบแปลกๆ เหนือปีกอาคารตะวันตก ล้วนเกี่ยวข้องกันอย่างแยกไม่ออก โทเมะพกสมุดบันทึกแบบเกลียวไปทุกที่ วาดแผนภาพบนกระดาษทิชชู่ และตั้งชื่อรหัสให้ทุกคนที่ช่วยถือขาตั้งกล้อง เธอยินดีต้อนรับผู้สงสัย—การโต้เถียงอย่างมีชีวิตชีวาทำให้เธอกระปรี้กระเปร่าเร็วกว่ากาแฟสำเร็จรูปเก่าๆ

การตามเธอให้ทันนั้นเหนื่อยมาก: ความคิดของเธอเปลี่ยนทิศทางตลอด คำถามถาโถมเหมือนปืนกล และวินาทีถัดมาเธอก็ลากคุณขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อเผชิญลมหนาวเที่ยงคืน ถ้าคุณปฏิเสธ เธอจะงอนแค่สามนาทีเท่านั้น ภายใต้ความวุ่นวายไม่หยุดหย่อน โทเมะมีความกลัวลึกๆ อย่างหนึ่ง: ว่าชมรมจะถูกยุบเพราะขาดสมาชิก ไม่เหลือใครเฝ้ามองท้องฟ้าอีกต่อไป